حال و روز پتروشیمی در بسکتبال ایران

مصطفی هاشمی پس از مربیگری در صنام 2 سال در شهرک کوچک بعثت(ممکو) 2 بار پی‌درپی نایب‌قهرمانی و حضور در رقابت‌های باشگاه‌های غرب آسیا را برای دوستداران بسکتبال خوزستان به ارمغان برد. با این گام‌های پرتوان بود که همگان به فکر پدیدار شدن قطب تازه بسکتبال از جنوب ایران افتادند. با قهرمانی جوانان پتروشیمی بندرامام در لیگ جوانان سال 85 امیدهای پشتوانه‌سازی در بسکتبال این خطه بیشتر شد اما از سال 86 به این سو، از آن اقتدار که در حال شکل‌گیری بود، خبری نشد. میزبانی رقابت‌های باشگاه‌های غرب آسیا حرکت دیگری از برنامه‌های توسعه بسکتبال در پتروشیمی بندرامام بود، اما چرا امروز نه از این حرکت‌ها خبری است و نه از قدرت بسکتبال این تیم جنوبی؟ آن هم در شرایطی که همچنان پول کلان خرج می‌شود.

پتروشیمی بندرامام در ردیف تیم‌هایی قرار گرفته است که پول را حرفه‌ای خرج می‌کنند اما از خروجی این قبیل تیم‌ها اثری دیده نمی‌شود.

در فصل جاری لیگ برتر بسکتبال ابتدا مثل سال گذشته این تیم به مربی باخته لیگ قبل یعنی ننادکردزیچ دوباره فرصت مربیگری دارد. تا نیم‌فصل که هوا برای این تیم واقعا پس شد، تغییر دیرهنگام در کادر فنی صورت گرفت و تا پایان لیگ حتی انتصاب مدیرفنی به جای مربی خارجی و انتصاب مدیر فنی جدید، پتروشیمی بندرامام را فینالیست نکرد.

استخدام بازیکنان خارجی از دیگر معضلات باشگاه جنوبی است. با این‌که سابقه این تیم در لیگ برتر پهلو به پهلوی تیم‌هایی مثل صبامهر و مهرام می‌زند و ذوب‌آهن نوین خیلی دیرتر از پتروشیمی بندرامام دست کمک به سوی خارجی‌ها دراز کرده، با این حال اما پتروشیمی ناکام‌تر از 3 حریف دیگر در استخدام بازیکنان خارجی بوده است. آنها تجربیات تلخی را در این 3 دوره لیگ بارها تکرار کرده‌اند. نداشتن سازمان مشخص و تفکر کارشناسی و اکتفا به اطلاعات ساندویچ شده و دم دستی و این‌که امروز را بتوان به نوعی سپری کرد، از مشکلات عمده بسکتبال در پتروشیمی بندرامام است.

در همین بازی‌های اخیر ماقبل فینال، پتروشیمی بندرامام 3 بازیکن خارجی استخدام کرده بود که هیچکدام نتوانستند انتظارات را برآورده کنند. بی‌شک بازیکنان خوب داخلی هم با تغییرات و افت و خیزهای پی درپی به ثبات و تمرکز لازم دست پیدا نمی‌کنند و حاصل کار دستپاچگی و بلاتکلیفی است که روندی نزولی در پی دارد. همان گونه که بازی اول با 4 امتیاز برتری برای تیم جنوبی به پایان می‌رسد و اما در 2 بازی بعد، اختلاف امتیاز به 8 و سپس 14 امتیاز به سود ذوب آهن می‌شود. پتروشیمی بندرامام برای بسکتبال ایران باید حفظ شود. این حرف اول و آخر ماست. اما انتظار می‌رود این تیم که علاقه‌مندان و دلسوزان بی‌شمار در مجموعه مدیریتی دارد، طرحی نو دراندازد. این را از این بابت می‌گوییم که حیف است مجموعه‌ای که توانش بیش از اینهاست و می‌تواند در حد بین‌المللی قرار گیرد و جنوب ایران را به پایگاه و قطب بسکتبال در باشگاه‌های آسیا تبدیل کند، این گونه در لیگ برتر دور خودش بچرخد.