پرهیز از تمرکزگرایی و حمایت از نیروهای استانی

اگر منظور از تفاوت در محتوا باشد تفاوتی دیده نمی‌شود من در کارهایی که از شهرستان‌ها در شبکه‌ها پخش می‌شود یک ویژگی مهم را دیده‌ام و آن نمایش فرهنگ غنی ایرانی و دیگر خانواده پایدار را در آن می‌بینم نمی‌خواهم بگویم در کارهایی که در تهران تولید می‌شود نیست ولی اگر این نکته را به دقت نگاه کنید می‌توانید ضعف آن را در مقابل متن‌هایی که نویسندگان شهرستانی نوشته‌اند و در منطقه خودشان کار می‌کنند دید. هرچند متاسفانه گاهی دیده می‌شود به اسم تولید شهرستان، گروهی از تهران به آن منطقه می‌روند و کاری را انجام می‌دهند که این کار در هر کجای ایران عزیز ساخته شود، فرقی نمی‌کند. خوب در مورد کارهای تکمیلی در شهرستان، ضعف‌هایی هست؛ البته نه به معنای این‌که آنها سواد و دانش آن را ندارند. همان‌طور که می‌دانید فیلمسازی در اثر تجربه کاری هست که رشد می‌کند، تئوری‌ها نیز به کمک او می‌آید. در شهرستان به دلیل این‌که این نوع کارها کم است، فرصت تجربه نیز به وجود می‌آید و این در شکل کار اثر می‌گذارد، مساله مالی نیز همان طور ساخت فیلم و سریال هزینه‌بر است؛ چه در تهران باشد چه در شهرستان. دستمزد بازیگر شهرستانی و عوامل فنی و تولید در شهرستان به دلیل بودجه کم، پایین است. حالا اگر وقتی بازیگری از طرف گروه تهرانی به بازی دعوت می‌شود، دلگرمی بیشتری دارد و این روی کارش تاثیر می‌گذارد؛ چراکه دغدغه مالی کمتری دارد. من همیشه یک نکته را در دوران مدیریتم به برنامه‌سازان گوشزد می‌کردم و آن این‌که خودتان را باور داشته باشید. شما نیز خودتان را یکی از برنامه‌سازان تلویزیون جمهوری اسلامی ایران بدانید. کمبودها، بهانه‌ای برای ارائه طرح‌های ضعیف نباید باشد. اگر طرح قوی باشد، اثر خود را می‌گذارد.

آیا بودجه می‌تواند تاثیری در کیفیت برنامه‌های استانی داشته باشد؟

بی‌تاثیر نیست؛ بلکه فکرهای خلاقی در شهرستان‌هاست که گاهی به دلیل نبود امکانات فنی و مالی بلااستفاده مانده است و نمونه‌هایی را سراغ دارم که آنها ایده خود را در تهران مطرح کردند و از طرف گروه‌های مختلف شبکه‌ها مورد توجه قرار گرفتند.

چرا در کارهای استانی، از بازیگران تهرانی استفاده می‌شود؟

گاهی ما بازیگر استان خودمان را قبول نداریم و به دنبال چهره‌ای هستیم تا فیلم ما مطرح شود. این از نشانه‌های عدم خودباوری است. تعداد کمی از مدیران در تهران هم هستند که وقتی بازیگر مطرحی در سریال یا داستان نیست، به کار ایراد می‌گیرند و آن را جزو ضعف آن می‌دانند. همین بازیگر شهرستانی است که در اثر بازی‌های زیاد مطرح می‌شود و جایگاهی در تهران پیدا می‌کند. از همین مشهد شما ببینید چه تعداد بازیگر و فیلمساز در تهران فعالیت می‌کنند. اینها از همین شهرستان شروع کرده‌اند، بنابراین باید این فرصت برای بازیگران دیگر استان‌ها نیز فراهم شود تا خود را باور کنند.

فکر می‌کنم شما به تعداد تولید در شهرستان‌ها انتقادی دارید، درست است؟

بله. مراکز، بودجه محدودی دارند و این دست آنها را می‌بندد. بناچار برای این‌که کار بیشتری کنند، مجبور به کاهش بودجه تولیدات نوع ب خود هستند. سیمای استان‌ها می‌تواند در این مورد کمک بزرگی به برنامه‌سازان استانی بکند تا آنها نیز رشدسریع‌تری داشته باشند و برنامه‌سازان نیز دغدغه‌های مالی مانعی برای خلاقیت آنها نشود. هر چقدر تعداد تولیدات مراکز بالاتر باشد، مطمئنا گروه تولید نیز سریع‌تر می‌شود.

آیا این کار شما از شبکه‌های سراسری هم پخش خواهد شد؟

ما سعی‌مان بر این است که کاری با کیفیت بالا تحویل مرکز دهیم. بقیه موارد را مدیران مرکز تصمیم خواهند گرفت که اگر صلاح بدانند، حتما این کار را خواهند کرد.

در پایان چه پیشنهادی دارید؟

من برای مدیران موثر در سیما صحبتی دارم. اگر حمایت نیروهای استانی در دستور کار شما قرار گیرد و جنبه تمرکزگرایی را از جام‌جم به مراکز استان‌ها منتقل کنید، مطمئن باشید از اعتماد شما نتیجه خوبی عاید سازمان صداوسیما خواهد شد.