امید کامرون به تفکر لگوئن و ساق‌های اتوئو

اعتماد کامل

با آمدن این فرانسوی آشنا، همه چیز عوض شد و خوشبختی از نو به فوتبال کامرون روی آورد. لگوئن در رنجرز اسکاتلند ناموفق بود و در پاری‌سن‌ژرمن بد کار نکرده بود، اما پیش از تمامی اینها لیون را 3 بار متوالی و با اقتدار کامل به عنوان قهرمانی لیگ فوتبال فرانسه رسانده بود.

برای لگوئن 46 ساله این مساله روشن بود که باید از 4 دیدار باقیمانده تیمش دست‌کم 10 امتیاز بگیرد تا شیرهای تسخیرناپذیر فوتبال آفریقا دومین جام جهانی متوالی خود را از دست ندهند و برخلاف جام 2006 و همانند جام‌های 1982، 90، 94، 98 و 2002 در مرحله نهایی حاضر باشند و این کاری بود که وی انجام داد.

او در این راه گابنی را پشت سر گذاشت که توسط یک هموطن سرشناس‌اش (الن ژیرس)‌ هدایت می‌شد و همچنین توگویی را ناکام کرد که یکی از آفریقایی‌های حاضر در جام جهانی قبلی بود. این یک کارنامه عالی را در کوتاه‌مدت برای لگوئن شکل داد و اینک فوتبالیست‌های کامرونی به او اعتقاد کامل دارند و معتقدند وی می‌تواند در دور پایانی جام نیز برایشان موثر واقع شود. پاتریک امبوما، مهاجم سابق تیم ملی کامرون نیز چنین می‌اندیشد و می‌گوید: لگوئن بسیار آرام اما برنامه‌دار و جاه‌طلب است و با این که کارش در بدو ورود به کامرون بسیار سخت بود و کمترین وقت را داشت، اما با سرعت تیم را به مقصود و هدفش رساند. او بهتر از هر کسی توانست از قابلیت‌های بازیکنان کامرونی بهره گیرد.

امبوما، لگوئن را بخوبی می‌شناسد، زیرا اوایل و اواسط دهه 1990 که وی هنوز بازی می‌کرد، در پاری‌سن‌ژرمن با او همبازی بود و در آن زمان‌ها امبوما از تواناترین مهاجمان شاغل در فرانسه و آفریقا به حساب می‌آمد. لگوئن بر اساس خصایل و رفتارهایش چندان با مطبوعات میانه ندارد و اصولا زیاد حرف نمی‌زند، اما به گفته امبوما شخصیت ویژه‌ای دارد و حرف‌های غیرمنطقی را از هیچ کس نمی‌پذیرد. او کارش را بخوبی بلد است و می‌داند که چه می‌کند.

لگوئن به محض نشستن در پست سرمربیگری کامرون، ریگو سانگ، مدافع وسط پرسابقه و کاپیتان این کشور را کنار گذاشت و بدیهی بود که بازوبند کاپیتانی را بر دست‌های ساموئل اتوئو ببندد که پیشینه 3 بار کسب عنوان مرد سال فوتبال آفریقا را دارد و تابستان امسال از بارسلونا به اینترمیلان کوچ کرد.

وی بعلاوه اشیل وبو، مهاجم مقیم اسپانیا را به تیم ملی کامرون برگرداند و این بازیکن نیز با زدن 2 گل در همان اولین دیدارش پس از بازگشت، جواب اعتماد لگوئن را داد که این در مسابقه‌ای دوستانه با اتریش اتفاق افتاد. در پی آن شیرهای رام‌نشدنی با کسب 2 برد در برابر گابن و یک پیروزی در مقابل توگو کار صعود خود را تقریبا قطعی کردند و سپس در واپسین مسابقه‌شان در خاک مراکش به آنچه می‌خواستند رسیدند.

سریع‌تر از انتظار

همه اینها خلاف نظریه افراد پرتعدادی بود که بخت چندانی برای موفقیت لگوئن در کامرون متصور نبودند و آگاهی‌های او را از فوتبال آفریقا با احتساب سال‌ها حضور وی در اروپا بشدت ناکافی و وقت او را برای رتق و فتق امور اندک می‌دانستند. یکی از آنها ژیرس بود. سرمربی فعلی گابن و عضوی از خط هافبک رویایی تیم ملی فرانسه در جام‌های جهانی 1982 و 86 می‌گفت: لگوئن به جای بدی آمده است و بزودی درخواهد یافت که کار در آفریقا به کلی با اروپا فرق می‌کند. او فرهنگ اینجا را نمی‌شناسد و حتی ساماندهی امور در اینجا بسیار متفاوت و سخت‌تر و روحیه‌ها و روش‌های کاری متفاوت است. او حتی وقت ندارد که به این مسائل خو بگیرد.

اما وقتی لگوئن در هر 3 بازی رسمی نخست خود با عنوان مربی کامرون برنده شد و این تیم 7 گل در این مسابقه‌ها زد، مشخص شد وی بسیار سریع‌تر از انتظارها این مسائل را یاد گرفته است. حالا همه می‌پرسند کامرون با هدایت وی در دور پایانی جام جهانی چه خواهد کرد؟ قدر مسلم این که کار شیرهای رام‌نشدنی در گروهی که هلند و دانمارک هم در آن حاضرند، آسان نخواهد بود؛ اما در اولین جام جهانی برگزار شده در خاک آفریقا می‌توان توقع هر کار مهمی را از جانب تیم‌های این قاره و از یاران اتوئو داشت.

مترجم : وصال روحانی
منبع: fifa.com / ژانویه: 2010