غرور تیم‌های شرق آسیا را شکستیم

دوست دارید از نایب قهرمانی تیم ملی شروع کنیم یا از رقابتی که با اوسامی دایسوکی پاسور ژاپن داشتید؟

بد نیست از قهرمانی تیم ملی بگوییم که به غرور شرق آسیایی‌ها خاتمه داد. پیش از آغاز جام ملت‌ها، سرمربی تیم ملی چین چنان مغرورانه رفتار می‌کرد که انگار ما اصلا والیبال بلد نیستیم، اما وقتی که چین را بردیم، نظر همه نسبت به تیم ملی ایران عوض شد. 7 بازی پشت سر هم انجام دادیم، اما آنقدر که پیروزی بر چین به من آرامش داد در دیگر بازی‌ها خبری نبود. مطمئن باشید این باخت هرگز از ذهن چینی‌ها پاک نمی‌شود.

اما در مسابقه با ژاپن انگار که 2 به 6 بازی می‌کردید، چون آنها با اوسامی (پاسور)‌ و شیزو (پشت خط‌زن)‌ تیم ایران را شکست دادند.

ژاپنی‌ها عین ماشین بازی می‌کردند و در اسپک، سرویس و دریافت عالی بودند، تازه تجربه ژاپنی‌ها هم خیلی بالا بود، شاید اگر پیش از مسابقه فینال با آنها برخورد می‌کردیم، می‌توانستیم برنده میدان را ترک کنیم، اما ژاپنی‌ها نمی‌خواستند طلا را از دست بدهند.

خب از اوسامی (پاسور)‌ تیم ژاپن بگویید؟

او خیلی با من دوست است. درست اول بازی با ژاپن، سرمربی تیم از او استفاده نکرد و ما بردیم اما از دست دوم که وارد زمین شد، دست و پای تیم ما را با کارهایش بست.

سوالی که به طور معمول مطرح است این که آیا فقط دستورات دیکته شده مربیان را اجرا می‌کنید یا خلاقیت هم به خرج می‌دهید؟

خب. پیش از بازی، مربیان نکات کلی را ترسیم می‌کنند، اما اگر بخواهیم دائم به حرف‌های مربیان گوش کنیم، تمرکزمان را از دست می‌دهیم و کارایی‌مان پایین می‌آید.

در تقسیم پاس چگونه تعادل ایجاد می‌کنید یا در امتیازهای حساس به کدام بازیکن اعتماد می‌کنید؟

بستگی به میزان فعالیت و آمادگی بازیکنان دارد. در مسابقه با کره‌جنوبی بیشترین پاس را به محمدکاظم دادم. او در آن روز فوقتصور ظاهر شد و شاید هرگز چنین بازی درخشانی از وی نبینیم. اگرچه امیدوارم همیشه قبراق باشد. او توپ‌هایی میزد که نزدیک بود شاخ دربیاورم. محمد اگر این گونه بازی نمی‌کرد راه حضور ما به مسابقه پایانی هموار نمی‌شد. البته در آن بازی حمزه زرینی هم در اسپک خیلی به ما کمک کرد، همین طور فرهاد نظری افشار.

برخی‌ها معتقدند علیرضا نادی و آرش صادقیانی کارایی لازم را نداشتند و باید از تیم ملی کنار گذاشته شوند. نظر شما در این باره چیست؟

آرش صادقیانی حدود 70 - 60 درصد ساعد تیم را زد و آبشارهایش موثر بود. هرچند تمام 12 بازیکن خوب بازی کردند، اما نادی هم کاملا در خدمت تیم بود.

درباره حضور در جام قهرمانان قاره‌ها چه نظری دارید؟

محک خوبی برای سنجش توانایی تیم ما خواهد بود. تا پیش از حضور در مسابقه‌های جهانی ایتالیا با جمعی از بهترین تیم‌های دنیا بازی کنیم؛ چون اگر این فرصت را از دست بدهیم، شاید دیگر نتوانیم با بزرگانی چون برزیل و لهستان بازی کنیم.

یک سوال این که فاصله پاسور دوم تیم ملی با شما زیاد نیست؟

دراین باره نمی‌توانم نظر بدهم. در حال حاضر بیشتر من پاس می‌دهم. شاید اگر مهدی مهدوی هم میدان پیدا کند، از من جلو بزند؛ ولی مهدی هم در جریان مسابقه‌ها به من روحیه داد و هم زمانی که به‌عنوان یار تعویضی به کار گرفته می‌شد، خیلی خوب بود.

یادم می‌آید همواره از محمد عمده غیاثی به عنوان یکی از پاسورهای خوب قدیمی یاد می‌کردید. الگوی شما در پاسوری کیست؟

نمی‌توانم بگویم الگو، اما ریکاردو گارسیا، پاسور تیم ملی برزیل یک استثنا بود. افسوس می‌خورم که دیگر در تیم ملی برزیل نیست. حالا حالاها جهان والیبال پاسوری مثل ریکاردو نخواهد دید.

قصد بازی در ایتالیا را ندارید؟

تا حالا که چند بار حرفش را زدند؛ اما موقعیتش ایجاد نشده است. امیدوارم مسابقه‌های جهانی سال آینده در ایتالیا، میدان خودنمایی من و دیگر بچه‌هایی باشد که شایستگی دارند. از بزرگ‌ترین آرزوهای من این است که در لیگ سریA ایتالیا پاس بدهم.

حرف قبل از خداحافظی شما چیست؟

والیبال ایران توجه ویژه می‌خواهد. امسال نایب قهرمان شدیم. بنشینیم سال آینده را از دست می‌دهیم. سازمان تربیت بدنی و کمیته ملی المپیک ما را باور کنند، بیشتر اوج خواهیم گرفت.

جمشید حمیدی