ماشین های هوشمند به جای انسان تصمیم می گیرند

روزی را تصور کنید که بتوانید کاملا بر رایانه خود برای انجام هر کاری تکیه کنید و یا بهتر بگوییم روزی را تصور کنید که یک متخصص شبیه سازی شده در خدمت شما باشد.

کد خبر: ۲۸۱۰۵

این ایده ممکن است در آینده ای نه چندان دور به حقیقت بپیوندد؛ زیرا محققان آزمایشگاه ملی سندیا وابسته به موسسه انرژی ، توانسته اند نوع جدیدی از ماشین های هوشمند را که می توانند تغییرات اساسی در نحوه ارتباطات میان انسان و رایانه ها ایجاد کنند، بسازند. این ماشین که درحقیقت توانایی ادراک و شناخت دارد، می تواند به قصد و نیت واقعی کاربرش پی ببرد و تجربیاتی را که با اپراتور خود داشته است به خاطر بسپارد. این تیم به سرپرستی کریس فورسیس 5سال است که مشغول کار و تحقیق روی ساخت ماشین های شناختگر هستند که می توانند به کاربرانشان امکان تحلیل موقعیت ها و تصمیم گیری های مهم را بدهند. جان واگنر، مدیر سازمان اختراعات رایانه ای سندیا عنوان کرده است که آنها انتظار دارند مزایای حاصل از این مطالعات ، در آینده به صورت مدلهایی درون سیستم هایی از قبیل رباتها، وسایل نقلیه جا بگیرند تا ارتباطات سخت افزاری انسان ها را بهبود بخشند. همچنین به این طریق می توانند برای موسسات انرژی ، ارتش و سازمان های امنیت ملی به نوعی مدل سازی با ارزش دست یابند تا به آنها در امر خطیر تصمیم گیری کمک کنند.

انسان مصنوعی

هدف اولیه این تحقیق در حقیقت ساخت یک نوع انسان مصنوعی بود، یعنی یک برنامه نرم افزاری که بتواند شبیه انسان فکر کند. این محققان با در اختیار داشتن رایانه های عظیم می توانستند حجم زیادی از اطلاعات را محاسبه کنند؛ اما وجود نداشتن یک نرم افزار که بتواند به طور واقعی تفکر انسان و تصمیم گیری های او را مدل سازی کند ، کار را با کندی مواجه کرده بود. برای مدل سازی این نرم افزار 2مشکل مهم وجود داشت ؛ اول این که نرم افزاری که موجود بود، فقط به شیوه منطقی عمل می نمود. یعنی همان چیزی که افراد الزاما به آن نمی پردازند و در بیشتر مواقع تنها براساس تجربیات و علم خود تصمیم گیری می کنند و دومین مشکل نیز این بود که این مدلهای نرم افزاری از نحوه درک و شعور انسان ها هیچوقت فاکتورهایی از قبیل احساسات ، استرس را که برای شبیه سازی پروسه های تفکر در انسان ها بسیار لازم است ، دارا نبودند. در اوایل پروژه ، فورسیس بدنه ای را برای یک برنامه رایانه ای که هم فاکتورهای احساسی و هم از درک و شعور برخوردار بود، ساخت و پس از آن هم تمامی اطلاعات مربوط به یک فرد متخصص در هر زمینه ای را به آن منتقل کردند و به این ترتیب انسان های مصنوعی با حافظه ای بر مبنای تجربیات را ساختند. پس از این اتفاق ، محققان رباتیک بلافاصله دریافتند که این مدل می تواند برای ماشین های هوشمند به کار گرفته شود و به این ترتیب تمامی برنامه تغییر کرد و سبب شد که این تیم به طور ناگهانی شروع به کار ساخت ماشین های شناختگر کند و کار ساخت انسان های مصنوعی را به فراموشی بسپارد. در اوایل امسال ، این محققان ذهن خود را روی پروژه ای پیشرفته تر متمرکز کرده اند. یعنی ساخت نسل بعدی سیستم های هوشمند که می تواند به طور قابل ملاحظه ای توانایی انسان را برای فهم و حل مشکلات امنیت ملی ارتقاء بخشد. لاری الیس که یکی از محققان اصلی این پروژه است ، عنوان کرده است که آنها قصد دارند با ترکیب تکنیک های استنباطی پیشرفته و سیستم های شناختگر، توانایی تحلیلگران ، مهندسان ، جنگجویان ، تصمیم گیرنده های شرایط بحرانی ، دانشمندان و دیگران را بر پایه حجم زیادی از اطلاعات که از منابع مختلف به دست آمده اند، افزایش دهند. این پروژه و دیگر پروژه هایی ازاین دست همگی در جهت بهبود بخشیدن ارتباطات بین انسان و ماشین قدم برمی دارند.