تماشای پروانهها در تهران
خیلی شاعرانه است. زیباست. پرواز احساسهای رنگارنگ است. پر از فرحانگیزی و سرشاری است. خلاصه، خیلی خوب است. نیکوست.
- چه چیزی؟
- هم تماشای پروانهها و ... باز هم تماشای پروانهها.
- کجا؟
- البته هر جای ممکن... ولی این هفته فاصله زیادی ندارید با اشتراک در تجربه سهراب سپهری: «آسمان، پر شد از خال پروانههای تماشا.»
موضوع این است که از حدود 400 «گونه» شناخته شده پروانههای ایران زمین، چیزی حدود 100 گونه آنها فقط در توچال پر میکشند و فضای دامنهها، یال کوهها، سینهکش نشیب و فرازهای کوهساران توچال را پر از زیبایی منحصر بهفرد و بیعیب و نقصشان میکنند.
مخصوصا که این روزها منظره دامنههای توچال با فراگیری پرواز این حشرات شگفتانگیز و زیبا، بسیار رویایی و دیدنیتر شده است.
وقتی این غنای چشمگیر در نزدیکی محیط دود زده و آلوده تهران بیهوا و صفا! در حال تپیدن و پرکشیدن است، حیفتان نمیآید که ساعتهای فراغت آخر هفته را با کاری بگذرانید که وقت برایش بسیار است؟! حیفتان نمیآید، پروانهها را نبینید؟ این موجودات زیبا و معجزههای آفرینش عمر بسیار کوتاهی دارند. مثل گلها هستند؛ صفابخش عالم و آدماند اما زمان بسیار اندک و کمی مهمان ما هستند و با ما زندگی میکنند.
حدود 2 هفته تا حداکثر 2 ماه عمر معمول گونههای پروانههاست. استثنا همیشه هست ولی مهم این است که پرواز رنگارنگ رویاهای من و شما با تماشای پروانههای تحسینبرانگیز در این روزها بیشتر ممکن است. اندکی بعد هر چه در طبیعت بگردید کمتر با رنگارنگی پروانهها هم پرواز میشود. دوباره فکرش را بکنید 100 گونه پروانه، رویاهای دامنههای توچال تهران را تا آبیهای آسمان پرواز میدهند. واقعا تماشایی نیست؟!
علی مظاهری
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
