سالمندان فعال از صحنه کنار نمی روند

داستان ها و افسانه هایی که در خصوص آب حیات و اکسیر زندگی وجود دارد و سعی و تلاش دانشمندان و پزشکان برای کشف راز پیری ، همه نشان از گریز انسان از زوال عقلی و جسمی دارد و آرزوی دیرینه او را برای رسیدن به عمر طولانی و به دور از فرسودگی نشان می دهد.

کد خبر: ۲۶۵۸۰

بیشتر افراد چیز زیادی راجع به پیری و واقعیات مربوط به آن نمی دانند و از پیر شدن می ترسند. دلایل ترس از پیری شامل مرگ ، کاهش زیبایی ، کاهش هوش و ذکاوت و کاهش کارایی عملکرد است . این نگرش منفی نسبت به سالمندی سبب می شود جامعه امکانات کمتری به سالمندان اختصاص دهد، آنان را از چرخه فعالیت کنار بگذارد و حتی در توجه و رسیدگی های بهداشتی نیز گاه آنان از اولویت خارج می شوند. گو این که با توجه به ورود سریع جامعه ما پس از 2دهه به بحران سالمندی توجه و مداقه بیشتر برای شناخت سالمندی و بهره گیری از ظرفیت های این عزیزان به منظور فعالیت در عرصه اجتماع ضروری می نماید. تحقیقات نشان داده است که فعال ماندن سالمندان می تواند به احساس مفید بودن آنان کمک کند و افسردگی و احساس بیهودگی را از آنان دور سازد. پدیده جهانی سالمندی که از آن به «زلزله سن» نیز تعبیر می شود بر وظایف آتی جامعه عمیقا تاثیر می گذارد. در حقیقت هر گونه تصمیمی در زمینه مسائل اجتماعی ، سیاسی و اقتصادی متاثر از تغییرات عظیم جمعیت شناختی جهان خواهد بود و آثار این انقلاب آرام توسط افراد خانواده ، همسایگان و ملل سراسر جهان احساس می شود. زلزله سن در کشورهایی که برای تامین خدمات بهداشت ، تامین مالی ، فقرزدایی و رفع تبعیض تلاش می کنند، مستلزم توجه بیشتر است . این پدیده را می توان به نوعی یک فرصت تلقی کرد. در قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل با اعلام 1999 به عنوان سال جهانی سالمندی چنین اظهار شد: « شناخت سالمندی جمعیت بشری و پیام آن برای بلوغ فکری و توانایی های تعهدات اجتماعی ، اقتصادی ، فرهنگی و معنوی ، نه منحصرا صلح جهانی و توسعه در قرن آینده ، موضوع سال جهانی سالمندان «به سوی جامعه ای برای همه سنین» درباره بهره گیری بالقوه از مهارت ها و تجربیات شهروندان سالمند به شیوه ای مدبرانه به منظور ارتقای کیفیت زندگی برای همه نسل هاست . این بهره گیری از توانایی ها، نسل ها را قادر می کند تا برای یکدیگر سرمایه گذاری کنند و بر مبنای اصول تقابل و برابری در بهره سرمایه گذاری سهیم شوند. محمدتقی همرنگ یوسفی ، کارشناس ارشد فیزیوتراپی در تحقیقی در زمینه سالمندی فعال می گوید: نسبت زمان و انرژی مصرف شده در فعالیت های مرتبط با بقا از نظر زمان و فرهنگ متفاوت است . از این رو هنگام بررسی معنای سالمندان فعال و راههای ارتقای آن ، می باید هم نیازهای فردی سالمندان و هم تقاضای جامعه ای که زمان و انرژی را تامین می کند، مد نظر قرار دارد. وی می افزاید: جوامع لازم است توجه کنند که هزینه نسبی زمان و انرژی که سالمندان در اخیار دارند به سطح اقتصادی و بهداشت جسمی هر فرد بستگی دارد و در سطح فردی ، بهترین عملکرد فردی با امکاناتی که در اختیار داریم ممکن است فعال ترین و مولدترین راه برای مسن شدن در همه مراحل زندگی باشد ؛ اما جامعه باید برای جو اجتماعی و اقتصادی که سالمندی فعال در آن روی می دهد، مسوولیت پذیر باشد. وی استفاده از ظرفیت های موجود سالمندان و جامعه را برای رسیدن به سالمندی فعال چنین تبیین می کند: استخدام شدن برای فعالیت های بقا نظیر کشاورزی ، مبادلات پایاپای و کار کردن برای منابع بنیادی نظیر پوشاک ، غذا و مسکن و استخدام در مشاغل کارمزدی مستلزم مشارکت مخصوص در اقتصاد و جامعه براساس موقعیت های متفاوت است . این عمل مستلزم ادامه کار در شغل قبلی ، یافتن شغل جدید و متفاوت و یا کار کردن به طور نیمه وقت و تمام وقت به صورت ضروری یا انتخابی است . همچنین بهره گیری از مهارت ها و تجربیات به منظور تامین خدمات فردی داوطلبانه برای خانواده یا جامعه و مقابله با مسائل اجتماعی به عنوان نمونه ، مراقبت و پرورش نوه های کودک . خدمات داوطلبانه در مدارس و یا سازمان های اجتماعی مدیریت شرکت یا هیات مدیره مدرسه یا فعالیت کردن در هیات مدیره مجامع نیز از جمله فعالیت هایی که می تواند سالمندان را فعال نگه دارد. مشارکت در فعالیت هایی که دارای ظرفیت ارتقای رشد جسمی ، هوشی ، روان شناختی ، معنوی و عاطفی می باشد، به عنوان نمونه تربیت بدنی و ورزش ، بازگشت به مدرسه ، یادگیری نوازندگی یا نقاشی ، میانجیگری ، پژوهش در موضوعات مذهبی یا معنوی و مشارکت در تحلیل شخصی و ملحق شدن به گروههای درمانی یا تبادل نظر می تواند سالمندان را در فرایند توسعه سهیم کند و به آنان احساس مثبت و مفید بودن ببخشد. از آن گذشته سالمندی که فرآیندی مادام العمر است را در چرخه رشد فردی فعال نگه می دارد و روابط سالمندان را که هر روز از نسلهای جدید گسسته تر می شوند پایدارتر می کند.