اخلاق ذاتی و اخلاق‌انتخاباتی

براساس عبارت روایی از امیرالمومنین (ع)، ایشان می‌فرمایند هر‌آنچه را برای خود می‌خواهی برای دیگران هم بخواه یا در بیان دیگر حضرت می‌فرمایند آنچه را دوست داری، به مردم هم بده یا در متن دیگری آمده است هرگونه با دیگران رفتار کنی، با تو همان‌گونه رفتار خواهد شد. بنابراین بهترین روش و منش برای کاندیداها بویژه کاندیداهای ریاست‌جمهوری آن است که خودشان و اطرافیانشان به گونه‌ای رفتار کنند که توهین یا نسبت‌های ناروا به رقبا داده نشود.

چون این جایگاه و مقام ریاست‌جمهوری، جایگاه نفر دوم کشور است و در چنین منصبی نباید دروغ، تهمت و افترا به دیگری از سوی رقبا به یکدیگر آن هم تنها برای رای آوردن شود.

ضمن این‌که چنین تلاش‌هایی غیرشرعی است، عدم صلاحیت‌ها را برای ریاست‌جمهوری به همراه دارد. شرط اول پست بااهمیت ریاست‌جمهوری آن است که انسان به نظام مقدس جمهوری اسلامی و به مسائل شرعی خود را ملتزم بداند و اگر نتواند چنین کاری را انجام دهد، قطعا صلاحیت‌های لازم را ندارد.

در این زمینه شعارهای انتخاباتی نیز باید در چارچوب آرمان‌های نظام جمهوری اسلامی تبیین شود و از ارائه هرگونه شعارهایی که محقق‌شدن آنها غیرممکن است، جلوگیری شود. چرا که منابع و امکانات کشور مشخص است و باید در حدی شعارها ارائه شود که عملیاتی شدن آنها مقدور بوده و از ایجاد توقعات بیجا در جامعه جلوگیری شود. متاسفانه در انتخابات مجلس و ریاست‌جمهوری شعارهایی داده شده و می‌شود که باعث بالا رفتن توقعات در سطح جامعه می‌شود و اگر ما امکانات کشور را در یک استان هزینه کنیم، باز هم توقعات بالا نمی‌تواند پاسخگوی درخواست‌ها باشد. عدم انجام وعده‌ها، برای انسانی که قول‌هایی داده است، قابل تحمل نیست؛ لذا شعارها باید در حدی داده شود که امکانات و مقدورات کشور را شامل شود و مردم با اعتماد کامل بتوانند به فردی که قرار است بالاترین سرمایه اجتماعی خود را به آن بسپرند، رای دهند.

حسین ابراهیمی
‌عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی و رئیس مرکز رسیدگی به امور مساجد