نشست سه جانبه تهران

نشست سران سه کشور با حضور دکتر محمود احمدی، حامد کرزای و آصف علی زرداری روسای جمهور ایران، افغانستان و پاکستان در شرایطی برگزار می‌شود که تحولات منطقه، توسعه همه جانبه روابط سه کشور و فعالیتهای آنها برای پایان دادن به بحرانهای منطقه‌ای را الزام آور می‌سازد.

الف- مهمترین بخش از همکاری‌های سه کشور را  مسائل امنیتی تشکیل می‌دهد. در سالهای اخیر حضور نیروهای خارجی در افغانستان و مداخلات آنها در امور منطقه‌ برای رسیدن به امور توسعه طلبانه،‌افزایش تولید مواد مخدر در افغانستان، فعالیتهای گسترده طالبان در منطقه که تماما دست پرورده نیروهای خارجی در منطقه هستند جوی از بحران و ناامنی را در شرق ایجاد کرده‌اند. با توجه به اینکه سه کشور، امنیت را محور سیاستهای خود می‌دانند، برگزاری اجلاسهای مشترک و اتخاذ تصمیمات واحد در این زمینه ضروری است. کشورهای مذکور توانسته اند به راهکارهای مناسبی در این زمینه دست یابند هرچند که حضور بیگانگان در افغانستان تا حدودی مانع اجرای کامل این اهداف شده است.

ب- باتوجه به وضعیت افغانستان و ویرانه‌های برجای مانده از جنگ داخلی و جنایتهای اشغالگران این کشور، و نیز شرایط حاکم شده بر پاکستان که نشات گرفته از بحرانهای امنیتی و مداخلات خارجی است، دو کشور در جهت سازندگی با مشکلات مواجه شده‌اند. باتوجه به ظرفیتها و پیشرفتهای ایران در زمینه عمرانی،ایران  می‌تواند نقشی ارزنده در بازسازی این کشورها داشته باشند چنانکه تاکنون نیز در این جهت گام برداشته است .جهانیان اذعان دارند ایران اولین کشوری است که برای بازسازی افغانستان و ثبات و توسعه در پاکستان با این کشورها همکاری کرده است در این چارچوب انتقال انرژی از ایران به این دو کشور مساله مهمی است که با اجرای خط لوله صلح برای پاکستان و قرارداد‌های دو جانبه با افغانستان قابل اجرا می‌باشد.

در جمع بندی کلی از مناسبات ایران، افغانستان و پاکستان می‌توان گفت که سه کشور به دلیل اشتراکات بسیاری که میان ملتها و دولتهایشان وجود دارد می‌توانند در جهت توسعه هرچه بیشتر روابط گام بردارند به ویژه اینکه طرفین دغدغه‌های مشترکی در زمینه مبارزه باتروریسم، مواد مخدر، برقراری امنیت درمنطقه، رسیدن به توسعه پایدار با استفاده از ظرفیتهای منطقه‌ای، خروج بیگانگان از منطقه و تامین امنیت از سوی همسایگی و .. برای آنها وجود دارد که پیوند آنها را تقویت می‌کنند در این میان کارشکنی‌های اشغالگران افغانستان که با بحران سازی و هدایت گروههای تروریستی برای برهم زدن روابط همسایگان و توجیه حضورشان در افغانستان بهره برداری می‌کنند چالشی در روابط همسایگان است که به اهداف روابط گسترده و تاکید بر مناسبات همه جانبه تاکنون این توطئه‌ها را ناکام ساخته‌اند.

قاسم غفوری