جریان‌سازی ذوب آهن در بسکتبال ایران

بسکتبال اصفهان در دهه 70 با بازیکنانی مثل صادق‌زاده، مجلسی، صداقت‌نیا، قاسمی، خسروی، کوهیان، شیریان و... قهرمان بلامنازع بسکتبال ایران بود. تا قبل از آغاز بازی‌های لیگ برتر، تیم پیکان تهران یک بار موفق شده بود قهرمانی را از چنگال اصفهانی‌ها خارج کند؛ اما پس از آن باز هم در کارنامه ذوب آهن قهرمانی ثبت شد.

ذوب‌آهن چند دوره به جام باشگاه‌های آسیا رفت، اما تفکر خود را با استانداردهای بین‌المللی ویژه این بازی‌ها مطابق نکرد و به مقام درخور توجهی نرسید. در آغاز دهه 80 نسل بازیکنان شاخص اصفهان به پایان رسید؛ اما این تیم با جوانانی مثل داوری، نظافت، زندی و... باز هم شخصیت بسکتبال اصفهان را با راهیابی به نیمه نهایی و کسب عناوین متعدد سوم و چهارم خفظ کرد.

این دوران مصادف شد با کار پایه‌ای تعدادی از مربیان زاینده‌رود که به موازات حضور در لیگ برتر در تیم‌های نونهالان، نوجوانان و جوانان ایران پیش رفت. سال 2004 تیم جوانان ایران با 7 نفر از جوانان اصفهانی قهرمان آسیا شد. سال 2008 با 6 تن از جوانان این خطه باز هم قهرمان قاره کهن شدیم، بنابراین اصفهان از استعداد‌های همیشه خروشان برخوردار است.

 قهرمانان 5 سال پیش، اکنون در تیم ذوب‌آهن به بازیکنان جوان و با تجربه تبدیل شده‌اند. آنها یک فصل خوب را با محسن صادق‌زاده سپری کردند و در فصل جاری با کوهیان و مشاوره سعید ارمغانی به دوران باشکوه بسکتبال خود رسیدند. کوهیان سال قبل تیم ناشناس کاوه تهران را در جایگاه سوم لیگ برتر نشاند.

 بنابراین استعداد مربیگری خود را با موفقیت در این تیم ثابت کرد. بهره‌گیری از دانش، از کارهای ارزنده این مربی اصفهانی است. ذوب آهن با حضور در فینال یک جریان مثبت را در بسکتبال ایران به راه انداخت.

این تیم اهمیت به بومی‌گرایی را سرلوحه کارش قرار داد و از بازیکنان خارجی به منزله کمک به معنای واقعی استفاده کرد. در ذوب آهن هیچ گاه تیم در اختیار بازیکن خارجی نیست، بلکه بازیکن خارجی هم مثل سایر نفرات باید در اختیار تیم باشد. جوانان بسکتبال اصفهان ارزش کار بلندمدت را به همگان نشان دادند که البته نقش مدیریت را هم نباید در شکل‌گیری این جریان مثبت نادیده گرفت.

 اگر مدیریت ذوب‌آهن نگاهی مقطعی به اتفاقاتی که نزدیک به 10 سال در بسکتبال ذوب آهن گذشت، می‌افکند و موجبات رشد بازیکنان جوان را طی این دوره فراهم نمی‌کرد، الان بسکتبال ذوب آهن نیز مثل بسیاری از تیم‌ها بی‌هویت و بی‌ثبات بود و شاید موفقیت امروزی هم برای این تیم به رویایی دست‌نیافتنی تبدیل می‌شد.

ذوب‌آهن علاوه بر راهیابی به فینال و جریان‌سازی در بسکتبال ایران، از بابت داشتن نفرات خوب در تیم جوانان که راهی بازی‌های جهانی است و نفرات آماده‌ای که به اردوی تیم ملی می‌فرستد، باید خوشحال باشد.