فوتبال و حکایت چلوکباب و لبخندهای ژوکوندی!

بی‌شک کفاشیان نباید آدم کم‌حافظه‌ای باشد. او سال‌هاست در ورزش ما حضور دارد و به هوش کاری و استعدادش نباید ایرادی وارد کرد.

آقای کفاشیان همین چند روز پیش به همه ما نشان داد که چه مطالب و موضوعاتی می‌تواند به درد فوتبال ما بخورد. رئیس فدراسیون برتر آسیا در آن برنامه که از تلویزیون پخش می‌شد، خطاب به علی دایی که از سفر حج آمده بود تاکید کرد که چلوکباب دایی را نخورده و تا زمانی که چلوکباب میل نشود، نمی‌شود به آقای دایی عنوان حاجی را اطلاق کرد.

آقای کفاشیان پیشترها نیز به گزارشگر تلویزیون توضیح داده بود که نیشخند ایشان، عادتی دیرینه است و بارها در مصاحبه‌های مطبوعاتی نامبرده به توضیح و توصیف فیزیولوژی خنده پرداخته و به همه ما نشان داده که این‌گونه مباحث مهم بیشتر از آن حرف‌هایی که فردوسی‌پور و مهمانانش به آن اشاره دارند به درد فوتبال می‌خورد.

رئیس فدراسیون می‌گوید: چرا تعداد بازی‌های تدارکاتی را نقد و بررسی نمی‌کنند، او می‌گوید: بپرسید کدام فدراسیون تا به حال این همه بازی تدارکاتی داشته است؟

مزید بر اطلاع به جناب رئیس برترین فدراسیون آسیا باید گفت: ‌در روزگار نه چندان دور، تیم‌های کلن، ‌هامبورگ و تیم‌هایی از این دست به مصاف تیم ملی ما می‌آمدند و بازی‌های تدارکاتی انجام می‌دادند.

بازی با تیم‌هایی مثل کاستاریکا و این‌گونه تیم‌‌های درجه سه، چه منتی دارد که شما بر سر مردم می‌گذارید؟

تعداد بازی‌های تدارکاتی ما چقدر است؟ با چه حریفانی بازی کرده‌ایم و چه دستاوری داشته است؟

آنهایی که تیم به جام‌جهانی برده‌اند، این همه منت نمی‌گذارند که شما قرار است با این همه سهمیه حضور، تیم به جام جهانی ببرید.

حرف‌هایی که به درد فوتبال بخورد، با اطلاعیه و ابلاغیه‌ای که برای روسای کمیته‌ها صادر کرده‌اید، حتما«نه داوری است، نه موضوع مربیگری» نه کمیته آموزش فوتبال و نه چیزهای مرتبط دیگری. درد اصلی فوتبال چلوکباب است و لبخندهای ژوکوندی و لاغیر!