تازه فهمیده‌ایم فوتبال زیر نور برگزار می‌شود!

نقد هر مجموعه‌ای بویژه از طریق رسانه‌ها و دستگاه‌های وابسته به افکار عمومی می‌تواند موثرتر باشد. جدای از آن‌که بخواهیم به قول فردوسی‌پور از موفقیت فدراسیون فوتبال قلقلکمان بشود، این پرسش پیش‌روی است که چه تضمینی وجود دارد که در عمل فدراسیون ما در عرصه آسیایی به بن‌بستی نرسد.

چگونه می‌شود چند سال سهل‌انگاری در زمینه امکانات لازم برای ورود به جام قهرمانان آسیا را نادیده گرفت؟ چرا باید ما از بازرسی و بررسی ورزشگاه‌ها بیم داشته باشیم و در آستانه برگزاری جام قهرمانان آسیا نگران وضعیت خود در عرصه آسیایی باشیم؟ چگونه می‌شود در چند روز و چندماه مانده به تصمیم‌گیری برای تصاحب سهمیه متوجه شد که مثلا باید تیرهای دروازه از جنس آلومینیوم باشد، ورزشگاه‌ها نزدیک فرودگاه باشند، یا آن‌که نور ورزشگاه برای مسابقه مطابق استانداردها تهیه و تامین شود؟

راستی بهترین فدراسیون آسیا چند روز است که متوجه ضرورت و ارتباط نور با مسابقه فوتبال شده است. این‌که یکی از مسوولان فدراسیون در جهت چاره‌جویی می‌فرمایند بازی‌ها را صبح برگزار می‌کنیم تا نیاز به نورافکن نباشد، چقدر منطقی و قابل پذیرش است؟ ما در سال‌ها و ماه‌های گذشته به چه کاری مشغول بودیم، آیا تامین نور یک ورزشگاه از استخدام یک بازیکن خارجی، گران‌تر است؟

چرا باشگاه‌های ما باید تا این حد از مرحله پرت باشند و ندانند که در فردای واگذاری سهمیه باید به مصاف تیم‌هایی از ژاپن بروند؛ باشگاه‌هایی که از نظر امکانات و تسهیلات در اوج قرار دارند و ما باید به مقابله با تیم‌هایی برویم که سالانه میلیون‌ها دلار از راه تبلیغات به دست می‌آورند و برای برگزاری لیگ کوچک‌ترین دغدغه‌ای ندارند. آنها می‌توانند بدون در نظر گرفتن تنگناهای مالی، بهترین‌ها را چه در زمینه فنی و چه نیروهای انسانی به دست آورند. آنها مثل باشگاه‌های ما سراغ بازیکنان بازنشسته خود نمی‌روند تا با استخدام آنها به عنوان مربی چندرغاز کمتر بپردازند. آنها  تیم‌های میلیاردی خود را به دست هر کسی نمی‌دهند و می‌دانند که برای ساختن تیم‌های خود میلیاردها خرج کرده‌اند و معقول نیست با استخدام مربیان کار نابلد، این سرمایه‌ها را با خطر مواجه کنند. آنها ماشین گرانبهای خود را به دست یک راننده ناشی نمی‌دهند تا با کوبیدن آن به دیوار، همه سرمایه‌گذاری‌‌هایشان باد فنا دهد.

ما برای آن‌که بهترین فدراسیون آسیا باقی بمانیم، باید به همه امور ریز و درشت توجه کنیم.