برنامه‌سازی علمی در ایران

شاید به همین دلیل انجام کارهای دشوار را به «آپولو هوا کردن» تشبیه می‌کنند.

اگر این قاعده را بپذیریم که تولد یک ضرب‌المثل عموما برآمده از وقایع مهم اجتماعی است، پس باید پرواز آپولو برای مردم ایران دهه 40 شمسی مهم بوده باشد، اما سطح سواد عمومی و میزان دسترسی مردم به اخبار و اطلاعات در آن زمان این پرسش را در ذهن ایجاد می‌کند که چگونه آپولو برای پدرها و پدربزرگ‌های ما مهم شد؟

پاسخ یک کلمه است: رسانه.

بیشتر مردم ایران پرواز آپولوها را از طریق تلویزیون در قهوه‌خانه‌ها دیدند.

گسترش رسانه‌های عمومی در آن زمان به مردم کمک کرد تا دشواری ماموریت آپولوها را دریابند. اسماعیل میرفخرایی مجری و تهیه‌کننده آپولو‌ها می‌گوید: آن زمان ساعت پخش برنامه‌های تلویزیون کوتاه بود و از حدود ساعت 7 عصر آغاز می‌شد. اما آن روز، ما صبح به تلویزیون آمدیم و مسوولان فنی، فرستنده را خیلی زودتر از زمان معمول روشن کردند، چون می‌خواستیم پرواز آپولو و سفر به ماه را به صورت زنده پخش کنیم. گرچه ساخت نخستین برنامه‌های علمی در تلویزیون ایران چند سال پیش از ماموریت آپولوها (سال 1341 برنامه دانش)‌ آغاز شده بود، اما پخش تلویزیونی این ماموریت فضایی را می‌توان نقطه عطفی در برنامه‌های علمی تاثیرگذار در ایران دانست. برنامه‌ای که از دل آن ضرب‌المثلی در میان مردم رواج یافت و در ادامه ردپای اثربخش آن امروز دیگر برنامه‌های علمی تلویزیون مثل آسمان شب شکل یافت و مسیری که همچنان ادامه دارد.

*آسمان شب طبیعت فراموش شده عنوان برنامه‌ای است که ازسال 1380 ازسوی سیاوش صفاریان تهیه و ازشبکه 4 پخش می‌شود. این برنامه یکی از پرمخاطب‌ترین و بادوام‌ترین برنامه‌های تلویزیونی در منطقه است.