پرسه

 انگلستان نیز از خاندان قاجار دل‌خوشی نداشت و می‌‌خواست رژیمی را برسر کار آورد که ایران را تمام و کمال در اختیار ساکسون‌ها قرار دهد. لذا مجموعه این عوامل (یعنی جنگ جهانی اول،‌ ناامنی در گوشه‌های ایران و عدم اقتدار احمدشاه قاجار و جولان قدرت‌های بزرگ برای کسب منافع بیشتر در ایران) باعث شد تا استعمارگران به دنبال سلسله‌ای جدید و کاملا دست نشانده باشند.

در این میان ناگهان شخصیتی گمنام به نام رضاخان میرپنج در عرصه سیاست ایران ظاهر گردید و پس از کودتای 1299 به مقام وزارت منصوب شد.

ظهور دیکتاتور، زمینه را برای انقراض قاجاریه فراهم ساخت. او ابتدا با طرح ظاهر فریب جمهوریخواهی در صدد نیل به مقصود برآمد، اما مجلسیان، مخالف این اقدام بودند. در ادامه، او توانست با عوام‌فریبی و وعده‌های بی‌شمار سیاستمداران را به خود جذب و مجلس را همراه خویش سازد تا آن  که در آبان 1304 مجلس شورای ملی با انواع فشارها و تهدیدات و تطمیع‌ها،‌ ننگ انقراض قاجار و روی کار آوردن پهلوی را برای خود خرید.