سلامت در حرفه‌های پرسروصدا

افت شنوایی، تهدیدی جدی است‌

قرار گرفتن مداوم و طولانی مدت در معرض سر و صدا به مرور باعث کاهش قدرت شنوایی شده و در نهایت منجر به از دست رفتن شنوایی می‌شود. قرار گرفتن طولانی مدت در برابر منابع آلودگی صوتی بتدریج اثرات خود را بر شنوایی آغاز می‌کند و ابتدا این اثرات به صورت کاهش شنوایی در مورد صداهای زیر که فرکانس بالاتری دارند (مثل صدای کودکان) آغاز می‌شود و کم‌کم درک نا مفهوم صدا نیز پیشروی می‌کند. متاسفانه پیش از آن که فرد متوجه بشود، آسیب قابل‌توجهی بر سیستم شنوایی وی وارد آمده است. اگر چه کاهش شنوایی در مراحل ابتدایی قابل برگشت و موقتی است، ولی در مراحل بعدی آسیب جبران‌ناپذیر است. 

گوش‌ها به محافظ نیاز دارند

برای محافظت از گوش در برابر اصوات نابهنجار و تخریب‌کننده باید از محافظ‌های خاص استفاده کرد. حفاظ‌های گوش شامل پلاک‌های گوش و گوشی هستند. پلاک‌های گوش در کانال گوش قرار می‌گیرند و گوشی‌ها، گوش خارجی را می‌پوشانند. استفاده از هر دوی این محافظ‌ها برای گوش در سر و صدای بالاتر از 100 دسی‌بل ضروری است و به میزان 20 تا 30 دسی‌بل از شدت سروصدا کم می‌کنند. گاه کارگران به جای این وسایل از پنبه در گوش استفاده می‌کنند که در عمل کارایی ندارد و فقط 5 دسی‌بل از شدت سروصدا را کم می‌کند. سنجش و انجام معاینات و آزمون‌های شنوایی برای کارگران شاغل در محیط‌های پرسروصدا باید هر 3 تا 6 ماه یک بار انجام شود.

اعصاب و روان هم از سروصدا خرد می‌شوند

استرس و اضطراب ناشی از محیط پرصدا، باعث مشکلات روحی تحریک‌پذیری کاهش تمرکز اختلال در فکر کردن و کاهش تمرکز می‌شود و سردردها و خستگی‌های مزمن و رفتارهای ضداجتماعی مثل خشونت‌طلبی را به دنبال خواهد داشت. حتی ثابت شده افراد در محیط‌های پرسروصدا کمتر به همدیگر کمک می‌کنند.