دیابت‌ به ‌واسطه‌ آرسنیک معدنی‌

براساس تحقیقات دانشمندان در موسسه جان هاپکینز، آرسنیک معدنی که معمولا در آب‌های زیرزمینی نواحی معینی یافت می‌شود، ممکن است باعث افزایش خطر دیابت نوع 2 شود. همچنین مشخص شد میزان آرسنیک در نمونه‌های ادراری گرفته شده در افراد مبتلا به انواع دیابت، بیش از کسانی است که مبتلا به دیابت نیستند. نتایج این تحقیق در نشریه JAMA به چاپ رسیده است. تحقیقات نشان می‌دهد قرار گرفتن در معرض آرسنیک معدنی به میزان کمتر می‌تواند در میزان بیماری دیابت موثر باشد. از آنجا که مطالعات بیشتری برای اثبات وجود رابطه باید انجام شود، این یافته‌ها به نگرانی در مورد پیامدهای قرار گرفتن کم یا متعادل در معرض آرسنیک معدنی در درازمدت بر سلامت انسان می‌افزاید.

کد خبر: ۲۰۱۵۷۱

آرسنیک معدنی معمولا در مناطق خاکی و صخره‌ای یافت می‌شود. در ایالت متحده قرار گرفتن در معرض آرسنیک، بیشتر ناشی از نوشیدن آب‌های آلوده است. مواد خوراکی همچون آرد و برنج می‌تواند حاوی میزان کمی از آرسنیک باشد بخصوص اگر در مناطقی پخته شوند یا رشد کنند که خاک یا آب آن منطقه آلوده به آرسنیک باشد. منابع غذایی دریایی حاوی آرسنیک آلی هستند که آلودگی آنها به میزان کم بوده یا اصلا آلوده نیستند.

محققان در آمریکا طی سال‌های 2003 تا 2004 نمونه ادراری 788 آمریکایی بالای 20 سال را که در آزمایش سلامت غذایی و ملی شرکت کرده بودند بررسی کردند. یافته‌ها حاکی از وجود نشانه‌های خطرساز مثل شاخص حجم بدن در گسترش دیابت بود.

در ایالات متحده 12 میلیون نفر در مناطقی زندگی می‌کنند که غلظت آرسنیک در مخازن آب‌های عمومی بیش از حد استاندارد اعلام شده توسط آژانس حفاظت محیطی است.

میزان جذب آرسنیک در رژیم غذایی هر فرد آمریکایی چیزی حدود 4/8 تا 14 میکروگرم در روز برای رده‌های سنی مختلف است. محققان به این نتیجه رسیدند که قرار گرفتن در معرض آرسنیک ناشی از نوشیدن آب در سرتاسر جهان میزان مشارکت آرسنیک را در دیابت روشن و لزوم یک تحقیق جهانی به منظور جلوگیری و کنترل دیابت در سرتاسر جهان را گوشزد می‌کند.