شناسایی ژنوم نئاندرتال‌ها

براساس نتایج به دست آمده از این مطالعات، تغییرات ژنتیکی ایجاد شده در انسان‌ها در مقایسه با نئاندرتال‌ها که حدود 600 هزار سال پیش ساکن این کره خاکی بوده‌اند، قابل بررسی خواهد بود. میتوکندری‌ها نوعی ساختار سلولی هستند که بیشتر به عنوان نیروگاه سلولی شناخته می‌شوند، تنها شامل 16 هزار و 565 واحد ژنتیکی است که در به رمز درآوردن 13 نوع پروتئین در بدن نقش دارد و این در حالی است که در هسته سلولی بیش از 3 میلیارد واحد ژنتیکی یافت می‌شود که مسوول تولید بیش از 20 هزار نوع پروتئین در بدن هستند. با توجه به آنچه گفته شد، اگر DNA سلولی از نظر اندازه به وسعت یک زمین فوتبال استاندارد باشد، در این صورت DNA میتوکندری به اندازه یک باغچه کوچک خواهد بود. تاکنون تنها مطالعات محدودی درباره تکامل انسان‌ها انجام شده است.

براساس تحقیقاتی که در بخش‌هایی از ژنوم میتوکندری نئاندرتال‌ها پیش از این انجام شده بود، گفته می‌شد اجداد مشترک انسان‌های امروزی و نئاندرتال‌ها 140 هزار سال پیش می‌زیسته‌اند. همان‌طور که می‌دانیم دگرگشتی یا به عبارت دیگر پیوند میان انسان‌ها و نئاندرتال بسیار جزئی و اندک بوده و به همین علت، هیچ‌گونه ردپا و اثری از این پیوند در ژنوم آنها به جای نمانده است.

بررسی و مقایسه توالی ژن‌ها در نئاندرتال‌ها و انسان‌های امروزی نشان‌دهنده وجود تفاوت‌های جالب توجهی در زندگی نئاندرتال‌ها و تکامل انسان‌های امروزی است. الگوی ژنتیکی میتوکندری در نئاندرتال‌ها بیانگر این است که این گروه از موجودات بسرعت تکامل یافته‌اند و با این که در گروه‌های کوچکی زندگی می‌کرده‌اند که تلاقی ژنتیکی در میان آنها را کاهش داده است.

مترجم: فرانک فراهانی‌جم/ منبع: Newscientist