شکست ایران در المپیک امروز قربانی‌می‌گیرد

گروه ورزش : پایان بیست و نهمین دوره بازی‌های المپیک 2008 پکن، پس لرزه‌های خاص خود را برای ورزش ایران همراه خواهد داشت. این نیز طبیعی است، چرا که باید از همین امروز طرحی نو برای 4 سال بعد و المپیک 2012 لندن ریخت. بی‌خود هم نیست که در پایان هر المپیک و به فاصله کوتاهی از این بازی‌ها، مجمع انتخابات کمیته ملی المپیک برگزار می‌شود تا با انتخاب اعضای هیات‌رئیسه از سوی اعضا که عمدتا روسای فدراسیون‌ها هستند حرکت ورزش قهرمانی ایران برای 4 سال آتی جهت خاص خود را بگیرد. اما با توجه به این‌که کمیته ملی المپیک نهادی غیر دولتی به حساب می‌آید، همیشه بین رئیس سازمان تربیت بدنی و رئیس این کمیته اختلاف نظر وجود داشته است و از آنجا که سازمان از طریق دولت بودجه کمیته را پرداخت کرده است، همواره برای خود این حق را قائل است که تصمیمات مسوولان کمیته را تحت تاثیر سیاست‌های خود قرار دهد و در این زمینه شاهد ساز غیر کوکی نباشد. در مقابل، مسوولان کمیته ملی المپیک کوشیده‌اند از حق و حقوق خویش در تصمیم‌گیری‌ها دفاع کرده و بسادگی در مقابل سیاست‌های سازمان عقب‌نشینی نکنند که این مساله در مواقعی باعث کشاکش و دو دستگی در ورزش ما شده و به نوعی دود اختلاف‌های مدیریتی به چشم ورزش کشور رفته است. هر چند طی دو، سه سال اخیر سازمان و کمیته تلاش کرده‌اند مواضع مشترکی از خود بروز دهند و به ظاهر هم که شده تفاهم و همدلی از مناسبات علی‌آبادی و قراخانلو به بیرون منعکس کنند، اما این مساله در مقاطعی دستخوش تغییر و تحولاتی شد تا روابط طرفین رفته رفته به سردی گراید.

کد خبر: ۱۹۷۹۳۵

امروز و در خاتمه المپیک پکن که با شکست ورزش ایران همراه بود بهترین فرصت است تا جبهه‌گیری‌ها علنی‌تر شده و یکی قربانی این نتیجه‌گیری شود و چه کسی بهتر از رضا قراخانلو که امروز نیز روسای فدراسیون‌ها در مقابلش دست به جبهه‌گیری زده‌اند تا رئیس کمیته ملی المپیک که همه چیز را از زاویه متد‌های علمی مورد توجه قرار می‌دهد و در نوع رفتارش خشک و نا‌منعطف است به پایان راه 4 ساله مدیریت خود برسد. هر چند که هنوز هیچ چیز به صورت رسمی اعلام نشده اما از شواهد و قرائن چنین پیداست که محمد علی‌آبادی در روز دوم آبان خود را کاندیدای ریاست کمیته ملی المپیک خواهد کرد تا با تصدی این پست، سیاست‌ها یکدست شود. البته راجع به این مساله که ریاست سازمان و کمیته یکی باشد اظهارنظرها متفاوت است؛ عده‌ای اعتقاد دارند این کار به‌واسطه یکی شدن سیاست‌ها، باعث تسریع در امور ورزش می‌شود و عده‌ای نیز معتقدند که یک نفر نباید هر دو مسوولیت را عهده دار شود و بهتر آن که برای ریاست کمیته ملی المپیک مدیری صاحب نفوذ و مقتدر به لحاظ سیاسی و اقتصادی وارد شود تا بتواند مستقل و بدون چشمداشت به بودجه‌های دولتی، اعتبارات دیگری را به بدنه ورزش قهرمانی تزریق کند. درست مثل زمانی که محلوجی به‌عنوان وزیر صنایع و معادن وقت، رئیس کمیته ملی المپیک بود و هاشمی طبا ریاست سازمان را به عهده داشت.

به هر حال اگر علی‌آبادی کاندیدا شود باید طبیعی دانست که براحتی ریاست کمیته را عهده دار شود و امور ورزش را دربست و با تفکرات خویش پیش ببرد. هر چند که ابتدا باید پرونده ناکامی المپیک را ختم به خیر کند تا با عبور از چالش ایجاد شده که نمایندگان مجلس یک طرف ماجرا هستند و رئیس سازمان را برای ادای توضیح و پاسخ به جلسه دوشنبه آینده دعوت کرده‌اند، آسوده خاطر به صندلی ریاست کمیته بیاندیشد.

گفته می‌شود صبح امروز قراخانلو به دفتر رئیس سازمان خواهد رفت تا بیانیه عذرخواهی از مردم را امضا کند و به نوعی مسوولیت‌های شکست در المپیک پکن را متقبل شده و بدین ترتیب تقابل ایجاد شده برای چند روزی هم که شده فروکش کند.