حسن فتحعلی
رئیسجمهوری با مسوولیتهایی دشوار
میشل سلیمان، فرمانده پیشین ارتش لبنان که روز گذشته عنوان دوازدهمین رئیسجمهور این کشور انتخاب شد با مسوولیتهایی به مراتب دشوارتر از اسلاف خود روبرو است.
لبنان امروز حتی با لبنان چند ماه پیش نیز قابل قیاس نیست و این کشور کوچک اما با مسائل بزرگ با تحولات بیسابقهای چه در سطح داخلی و چه در بخش منطقهای و بینالمللی روبرو است. رئیسجمهوری بعدی لبنان در بخش داخلی با موارد و موضوعات مهمی روبرو است که مهمترین آنها عبارتند از:
طی سالهای گذشته تحولات روی داده در لبنان و منطقه به ویژه در بخش رژیم صهیونیستی اهمیت بیبدیل و حیاتی مقاومت در دفاع از کیان لبنان و لبنانیها و آرمانهای ملتهای عرب و مسلمان را ثابت کرد.
پیروزیهای چشمگیر مقاومت در کنار ملت لبنان در سالهای گذشته از جمله بیرون راندن اسرائیل غاصب از بخشهایی از جنوب لبنان و بزرگترین پیروزی ضداسرائیلی در جنگ اخیر (سال 2005) منجر به بیآبرویی صهیونیستها و سرافرازی ملت لبنان، مقاومت و ملتهای عرب شد و کمک به پاسداری و تقویت این سرمایه عظیم عربی - لبنانی - اسلامی وظیفهای بس بزرگ بر دوش رئیسجمهوری آینده این کشور است.
* کمک به تقویت ارتش
ارتش لبنان طی سالهای گذشته ثابت کرد در دفاع از آرمانهای ثابت ملی و حمایت از لبنانیها حاضر به هرگونه فداکاری است.
بی تردید یکی از ویژگیهای بارز ارتش لبنان دشمن دانستن رژیم صهیونیستی است واین موضوع همواره مورد اعتراض اسرائیل، آمریکا و کشورهای غربی بوده و تلاشهای زیادی برای تغییر عقیده نظامیان لبنانی از سوی حامیان اسرائیل به عمل آمده اما تاکنون موفق به این توطئه نشدهاند.
ارتش لبنان همچنین با ایستادگی و فداکاری در برابر گروههای تندرو و تروریستی نظیر گروه سلفی فتحالاسلام که بخشی از خاک لبنان را آماج توطئههای خود قرار داده بود نشان داد در مبارزه با چنین عواملی تردید به خود راه نخواهد داد.
از دیگر کارنامههای درخشان ارتش لبنان حفظ بی طرفی و استقلال خود در برابر گروهها و احزاب سیاسی لبنان است که این موضوع در جریان درگیریهای اخیر لبنان بین شبهنظامیان گروههای مخالف و حاکم به خوبی نمایان شد.
* کمک به بهبود روابط لبنان با سوریه
لبنان بدون داشتن روابطی منطقی و مناسب با سوریه نمیتواند بر مشکلات خود فائق آید. لبنان از یک سو محصور و محدود به مرزهای زمینیاش با سوریه (به استثنای مرزهای جنوبی این کشور با فلسطین اشغالی) است و از سوی دیگر پیوندهای عمیق و تاریخی با مردم و دولت آن کشور دارد و با وجود تیرگی روابط سیاسی بیروت و دمشق پس از ترور رفیق حریری، نخستوزیر فقید لبنان روابط اقتصادی، فرهنگی و رفت و آمدهای مردمی و مسوولان دو کشور هیچگاه قطع نشده است.
چند بار سخت گیری مقامهای سوریه و لبنان در مرزهای مشترک باعث شد تا صفهای طولانی از کامیونها و خودروهای عبوری در دو طرف مرزها ایجاد شود و صاحبان آنها روزهای متوالی سرگردان شوند و بسیاری از محصولات غذایی و کشاورزی نابود شد. از سوی دیگر لزوم برقراری همکاریهای سیاسی - امنیتی، نظامی بین دو کشور ایجاب میکند روابط سیاسی تخریب شده دو کشور ابتدا ترمیم و سپس تقویت شود.
* جلوگیری از اسکان دایم پناهندگان فلسطینی
طی سالهای اخیر تلاشهای زیادی از سوی آمریکا و حامیان رژیم صهیونیستی برای اسکان دایم پناهندگان فلسطینی در لبنان صورت گرفته است.
بنابراعلام محافل مطبوعاتی و سیاسی در لبنان از جمله این تلاشها ارائه پیشنهادها و مشوقهای مالی نظیر بخشش بدهیهای لبنان و ایجاد صندوقی برای حمایت از فلسطینیهای ساکن لبنان است اما همانگونه که پناهندگان فلسطینی ساکن در 12 اردوگاه لبنان که شمار آنها به حدود 400 هزار نفر میرسد هیچگاه زیر بار این موضوع نرفتهاند و بسیاری از مسوولان لبنانی نیز تاکید کردهاند حاضر به پذیرش چنین وضعی (اسکان دایم پناهندگان) نیستند. تلاش افزونتر رئیسجمهوری و دولت آینده لبنان برای همصدا شدن با جامعه جهانی و فلسطینیان برای تلاش به منظور بازگشت پناهندگان به زادگاه خود ضروریتر میشود.
* ایجاد تفاهم و همدلی بین مسیحیان لبنان
در پی تحولات سه سال اخیر در لبنان شکافی عمیق بین مسیحیان به ویژه مسیحیان مارونی این کشور در بخش سیاسی ایجاد شده است.
بخشی از این جامعه از جمله شاخصترین آنها امین جمیل، رئیس حزب کتایب و سمیر جعجع، رئیس حزب نیروهای لبنانی در اردوگاه گروه حاکم قرار گرفتند و میشل عون، شاخصترین چهره سیاسی مسیحیان مارونی لبنان و جمعی دیگر از شخصیتهای برجسته این طایفه به گروه مخالفان دولت پیوستند. در این میان نصرالله صفیر، رهبر مذهبی مسیحیان مارونی لبنان نیز که هر چند تاکنون وانمود شده نقشی بی طرف داشته و به عنوان ریش سفید این طایفه عمل کرده است اما در واقع این چهره مذهبی نیز در عمل با گروه حاکم همراهی کرده و همواره منتقد مخالفان بوده است. این شکاف سیاسی بین مسیحیان مارونی همواره مورد نگرانی نصرالله صفیر بوده و تلاشهای سه سال اخیر وی نتوانسته است آنان را به یکدیگر نزدیک سازد.
اینک که سران لبنانی برای پایان دادن به بحران طولانی کشورشان به توافق رسیدهاند رئیسجمهور آینده لبنان که خود جزوی از این طایفه بوده و نمایانگر حضور مسیحیان مارونی در صحنه سیاسی این کشور است، میتواند نقشی تعیینکننده در ایجاد و تقویت همدلی مسیحیان مارونی برای کمک به کشورشان به منظور طی کردن راه تعالی، استقلال و تداوم زندگی مسالمتآمیز بین طوایف مختلف در این کشور چند صدایی ایفا کند.
میشل سلیمان، سومین فرمانده ارتش لبنان است که منصب ریاستجمهوری این کشور را بر عهده میگیرد. پیش از او فواد شهاب طی سالهای 1958 تا 1964 و امیل لحود در سالهای 1998 تا 2007 این مسوولیت را عهده دار بودند.
آخرین رئیسجمهور لبنان لحود بود که سوم آذرماه سال 1377 (نوامبر سال 1998) به مدت شش سال به عنوان رئیسجمهوری لبنان برگزیده شد و مجلس این کشور سوم شهریور ماه سال 1383 وی را به مدت سه سال دیگر در این سمت ابقا کرد. دوره ریاست جمهوری لحود سوم آذرماه سال گذشته (24 نوامبر سال 2007) به پایان رسید.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
