ایران - کره‌جنوبی؛ یک قدم تا جنگ مدال‌

تیم ملی ایران صبح امروز در مرحله یک‌چهارم نهایی بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ به مصاف کره‌جنوبی می‌رود؛ دیداری که برنده‌اش وارد جمع چهار تیم برتر می‌شود و فقط یک گام دیگر تا فینال فاصله خواهد داشت. ایران به عنوان صدرنشین گروه B به این مرحله رسیده و کره‌ای‌ها پس از شکست پنج‌سته مقابل چین، در جایگاه دوم گروه D قرار گرفتند تا قرعه، دو رقیب قدیمی را زودتر از آنچه شاید انتظار می‌رفت روبه‌روی هم قرار دهد.
تاریخ، اما برای این بازی حرف‌های زیادی دارد. ایران و کره‌جنوبی تاکنون ۳۴ بار مقابل یکدیگر قرار گرفته‌اند و این رقابت، بخش مهمی از تاریخ والیبال آسیا را ساخته است. با این حال موازنه قدرت در سال‌های اخیر تغییر محسوسی کرده؛ کره‌جنوبی که زمانی یکی از قدرت‌های مسلط قاره بود، ۱۲ سال است در حسرت شکست ایران مانده و حالا در ناگویا به دنبال شکستن این طلسم است. همین مرور تاریخ نشان می‌دهد جای دو تیم چگونه عوض شده است. زمانی این ایران بود که کره را به چشم یکی از مهم‌ترین موانع آسیایی خود می‌دید؛ کره‌ای‌ها در سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۰۶ دو طلای متوالی بازی‌های آسیایی را گرفتند و ایران نیز در بوسان ۲۰۰۲ با شکست مقابل همین تیم به نقره رسید. بعدها، اما ورق برگشت و ایران با سه قهرمانی متوالی در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴، ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲، قدرت اول این میدان شد. حالا شاگردان روبرتو پیاتزا در ناگویا برای چهارمین طلای پیاپی می‌جنگند؛ اتفاقی که می‌تواند یک دوره تاریخی را برای والیبال ایران کامل کند.
ایران البته با وجود سه پیروزی در مرحله گروهی، بی‌نقص نبوده است. آخرین مسابقه برابر اندونزی یک هشدار جدی داشت؛ ملی‌پوشان دو ست نخست را واگذار کردند و مجبور شدند برای فرار از شکست، مسابقه را با یک بازگشت دشوار به سود خود تمام کنند. خود بازیکنان نیز پذیرفتند که اشتباهات زیادی داشتند. شاید همین اتفاق در بهترین زمان ممکن رخ داده باشد؛ درست پیش از مسابقه‌ای که دیگر فرصت جبران در آن وجود ندارد.
در سوی دیگر تور، کره‌ای ایستاده که نباید فریب حسرت ۱۲ ساله‌اش مقابل ایران را خورد. آنها برابر چین تا ست پنجم جنگیدند و ست پایانی را ۱۵ بر ۱۲ واگذار کردند. هو سو بونگ با ۱۸ امتیاز یکی از مهره‌های اصلی حمله کره بود و لی سانگ هیون نیز با هشت دفاع مستقیم نشان داد ایران برای عبور از سد کره باید در حمله، بسیار دقیق‌تر از مرحله گروهی باشد. البته مصدومیت مچ پای لیم سونگ جین در مسابقه با چین می‌تواند یکی از ابهامات ترکیب کره برای این دیدار باشد.
پیاتزا پیش از مشخص شدن حریف ایران جمله‌ای گفته بود که حالا معنای بیشتری پیدا کرده است: «فرقی نمی‌کند در مرحله بعد با کدام تیم بازی کنیم.» محاسبه سرمربی ایتالیایی ساده بود؛ برای رسیدن به فینال، ایران باید دو مسابقه دیگر را ببرد. اولین برد از آن دو مسابقه حالا باید مقابل کره‌جنوبی به دست بیاید.
برای ایران، ناگویا فقط یک تورنمنت نیست. تیمی که سه دوره متوالی قهرمان بازی‌های آسیایی شده، این بار با نسلی متفاوت و زیر نظر پیاتزا به دنبال ادامه همان سلطه است. امروز یک سوی تور، مدافع سه‌باره عنوان قهرمانی خواهد ایستاد و سوی دیگر، حریفی قدیمی که دوازده سال است دنبال یک پیروزی می‌گردد. برای ایران، اما حساب روشن است؛ مسیر طلای چهارم از کره می‌گذرد.