به گزارش جامجم آنلاین، رونق گردشگری داخلی در شرایطی که هزینههای سفر برای بسیاری از خانوارها افزایش یافته و نااطمینانیهای ناشی از شرایط منطقهای نیز بر تصمیم مردم برای سفر اثر گذاشته، بیش از هر زمان دیگری به حمایت و سیاستگذاری هدفمند نیاز دارد. در چنین شرایطی، طرحهایی مانند «کارت گردشگری ایرانیان» میتواند گامی مثبت برای افزایش قدرت سفر خانوارها باشد بهویژه اگر هدف اصلی آن، تقویت ایرانگردی و گردش مالی در میان فعالان گردشگری داخلی باشد.
بر اساس اعلام وزارت میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی، «کارت سفر» با همکاری برخی بانکها برای مردم فراهم میشود تا بتوانند هزینههای سفر خود را به شکل اقساطی پرداخت کنند. اعتبار این کارت بر اساس سابقه بانکی افراد تعیین میشود و اعلام شده است که سودی به آن تعلق نمیگیرد. همچنین برای این طرح، امکان استفاده از تسهیلات سفر تا سقف ۵۰۰ میلیون تومان مطرح شده است.
این اقدام در شرایطی مطرح میشود که کاهش قدرت خرید خانوارها، سفر را برای بخشی از مردم به هزینهای قابل حذف از سبد خانوار تبدیل کرده است؛ بنابراین هر سیاستی که بتواند هزینه سفر را برای خانوار کاهش دهد یا پرداخت آن را به تعویق بیندازد، میتواند به تحریک تقاضا و بازگشت بخشی از مردم به بازار سفر کمک کند.
اما مقصد این سفرها کجاست؟
در شرایط عادی، افزایش توان مالی گردشگران و توسعه ابزارهای پرداخت میتواند به جذب گردشگران خارجی نیز کمک کند، اما در شرایط فعلی که کشور با پیامدهای تنشهای نظامی و کاهش تمایل گردشگران خارجی برای سفر مواجه است، نمیتوان رونق گردشگری را صرفاً به ورود گردشگر خارجی گره زد.
اینجاست که ظرفیت بزرگ و کمتر مورد توجه «ایرانگردی» میتواند به کمک صنعت گردشگری بیاید. کشوری با تنوع اقلیمی، تاریخی، فرهنگی و طبیعی ایران، نباید تنها منتظر گردشگر خارجی بماند تا ظرفیتهای گردشگری آن فعال شود؛ میلیونها ایرانی نیز میتوانند مخاطب اصلی این صنعت باشند.
از سوی دیگر، افزایش هزینه سفر خارجی باعث شده بخش قابل توجهی از خانوارها توان یا تمایل سابق برای سفر به خارج از کشور را نداشته باشند. حتی سفر به برخی کشورهای نزدیک نیز با توجه به هزینه ارز، اقامت، حملونقل و سایر مخارج، برای بسیاری از خانوارها دشوار شده است. این شرایط اگرچه از یک سو محدودیت ایجاد کرده، اما از سوی دیگر میتواند فرصتی برای تقویت بازار گردشگری داخلی باشد.
حمایت از سفر داخلی، حمایت از اقتصاد محلی
ایرانگردی فقط به معنای جابهجایی مسافر از یک شهر به شهر دیگر نیست. هر سفر داخلی میتواند برای هتلها، اقامتگاههای بومگردی، رستورانها، حملونقل، صنایعدستی، فروشندگان محصولات محلی و دهها کسبوکار وابسته، درآمد ایجاد کند.
به همین دلیل، اگر سفرکارت قرار است به افزایش تقاضا در بازار گردشگری کمک کند، بهتر است سیاستگذاران در کنار آن، مشوقهایی را نیز برای هدایت این تقاضا به سمت مقاصد داخلی در نظر بگیرند؛ بهخصوص شهرها و روستاهایی که از ظرفیت گردشگری برخوردارند، اما سهم چندانی از جریان سفر کشور ندارند.
بنزین سفر و تسهیلات؛ مشوقهایی برای ایرانگردی
یکی از راههای حمایت از سفر داخلی میتواند اختصاص سهمیه یا مشوق سوخت برای سفر باشد. حملونقل بهویژه برای خانوادههایی که با خودروی شخصی سفر میکنند، سهم قابل توجهی از هزینه سفر را تشکیل میدهد و کاهش این هزینه میتواند انگیزه سفر را افزایش دهد.
در کنار آن، ارائه تسهیلات ویژه سفر، تخفیف در اقامتگاهها و مراکز گردشگری و حمایت از تورهای داخلی میتواند سفر را برای خانوارها دسترسپذیرتر کند. چنین سیاستی در صورت طراحی دقیق، همزمان دو هدف را دنبال میکند. از یک سو امکان سفر را برای مردم افزایش میدهد و از سوی دیگر، جریان درآمد را به کسبوکارهای گردشگری داخلی بازمیگرداند.
البته صرف اعطای اعتبار برای سفر بهتنهایی کافی نیست. اگر سفرکارت تنها به افزایش تقاضا در چند مقصد شناختهشده منجر شود، بخش قابل توجهی از ظرفیت گردشگری کشور همچنان بلااستفاده خواهد ماند. میتوان برای مقاصد کمترشناختهشده، فصلهای کمتقاضا، مناطق روستایی و شهرهای دارای ظرفیت گردشگری، مشوقهای بیشتری در نظر گرفت تا منافع این طرح در سراسر کشور توزیع شود.

بومگردیها؛ حلقهای که نباید فراموش شود
در این میان، اقامتگاههای بومگردی نیز میتوانند یکی از مهمترین بهرهبرداران رونق ایرانگردی باشند. بسیاری از این اقامتگاهها در روستاها و مناطق کمترشناختهشده قرار دارند و رونق آنها میتواند علاوه بر ایجاد درآمد برای صاحبان این کسبوکارها، به اقتصاد جوامع محلی نیز کمک کند.
حمایت مالی، تبلیغات، تسهیل دسترسی گردشگران و ایجاد مشوق برای انتخاب مقاصد کمترشناختهشده میتواند بومگردی را از یک گزینه محدود برای گروهی از مسافران به بخشی جدی از بازار سفر داخلی تبدیل کند.
سفر فقط تفریح نیست
در شرایطی که فشارهای اقتصادی و اجتماعی بر زندگی خانوارها افزایش یافته، نباید آثار اجتماعی سفر را نیز نادیده گرفت. سفر میتواند فرصتی برای فاصله گرفتن از روزمرگی، بازسازی روحیه، افزایش نشاط و گذراندن زمان با اعضای خانواده باشد؛ بنابراین تسهیل سفر داخلی، صرفاً یک سیاست اقتصادی برای حمایت از صنعت گردشگری نیست بلکه میتواند آثار اجتماعی و خانوادگی نیز داشته باشد.
کارت گردشگری ایرانیان از این منظر میتواند شروع یک مسیر باشد؛ مسیری که در آن دولت به جای انتظار برای بازگشت گردشگران خارجی، بخشی از توان سیاستگذاری خود را به فعال کردن ظرفیت عظیم گردشگری داخلی اختصاص دهد.
در شرایط فعلی، ایرانگردی میتواند پیشران گردشگری کشور باشد، به شرط آنکه سفر برای مردم از یک هزینه سنگین و قابل حذف به گزینهای دسترسپذیر تبدیل شود. سفرکارت، سهمیه یا مشوق سوخت، تسهیلات ویژه، حمایت از بومگردیها و معرفی مقاصد کمترشناختهشده، مجموعه اقداماتی است که میتواند هم فرصت سفر را برای مردم فراهم کند و هم چرخ صنعت گردشگری ایران را در روزهایی که گردشگر خارجی کمتری به کشور میآید، به حرکت درآورد.
معاون وزیر کشور و رئیس سازمان امور اجتماعی در گفتوگو با «جامجم»:
بازیگر فصل جدید آقای قاضی:
گلپایگانی در گفتوگو با جامجم آنلاین:
رئیس کتابخانه، موزه و اسناد مجلس شورای اسلامی: