چند روز بعد از حذف از جام جهانی، بعضی از سرمربی و تیم ملی انتقاد میکنند و بعضی تعریف. خیلیها هم نگران جام ملتها هستند که حدود ۶ ماه دیگر برگزار میشود...
بعضی انتقادها کاملا درست است. بعضی هم مغرضانه حرف میزنند. من تعجبم از کسانی است که خودشان کار کردهاند، شرایط را میدانند و دست به انتقاد میزنند. در صورتی که اگر به عملکردشان نگاه کنید، خودشان مورد انتقاد بودهاند. در کل، باید از انتقادها برای پیشرفت استفاده کرد. درباره جام ملتها هم میتوان برنامهریزی کرد. البته الان دیر است، باید کمی زودتر به فکر میافتادیم. خواسته همه جوانگرایی در تیمملی است. وقت زیاد نیست ولی میتوانیم سریع اقدام کنیم. وقت ماتم گرفتن برای حذف تمام شده است، الان وقت کار و تلاش و برنامهریزی است. به نظرم امیر قلعهنویی و تیمش در اولین فرصت کارشان را دوباره از سر میگیرند. همه میخواهند آمارسنی تیم پایین بیاید. بازیکنان جوان باید به تیم اضافه شوند.
مجید جلالی میگوید اگر میخواستیم جوانگرایی کنیم، نباید سراغ امیر میرفتیم. کلیت حرفش درست است، چون به هر حال تیمهای قلعهنویی همیشه ستاره محور بوده است.
من این حرف را قبول ندارم. اتفاقا امیر قلعهنویی قبلا جوانگرایی کرده و نتیجه هم گرفته است. شما اوایل دهه ۸۰ را یادتان هست که تازه به استقلال آمده بود؟ خیلی از بازیکنان با تجربه و اسمی از جمله محمد نوازی را کنار گذاشت و دست به جوانگرایی در استقلال زد. تحولی ایجاد کرد که این باشگاه قدرت گرفت و چند سال در کورس بود و قهرمانی آورد. الان هم میتواند در تیم ملی تحول ایجاد کند و تیمی مثل کیروش بسازد که در جامجهانی بعدی هم بتواند بدرخشد. به نظرم در جام ملتهای پیش رو نباید به خودمان سخت بگیریم. نباید فقط دنبال نتیجه باشیم. باید به قلعهنویی و تیم ملی فرصت بدهیم.
در ۲۴ ساعت گذشته چند ویدئو از بازارگردی بازیکنان تیم ملی منتشر شده و انتقاداتی را به همراه داشته. وقتی با تیمهای حذف شده دیگر قیاس میکنیم، رفتارها خیلی متفاوت است. مثلا تیم کره جنوبی.
بازیکنان تیم ملی باید بدانند مردم آنها را دنبال میکنند. رفتارشان زیر ذرهبین است. هر کاری کنند در ذهن مردم باقی میماند. این که بعد از بازی چه رفتاری داشتند... چه گفتند. به نظر من یک وقتهایی بازیکنان به این چیزها کم توجهی میکنند. اگر مردم برایتان مهم است، باید به خاطر آنها یکسری کارها نکنید. حتی اگر دلتان نیست، حداقل حفظ ظاهر کنید. حالا بعدا خرید کنید. اتفاقی که نمیافتد. البته به نظر من خیلی نباید به این مساله پرداخت. حالا که تیم ملی حذف شده این چیزها پررنگ شده است. همیشه همینطور است که وقتی تیم حذف میشود، وقتی را برای خرید میگذارند. حتی بعضی وقتها این اتفاق در زمان بازیهای گروهی میافتد. کادر فنی اجازه میدهد بچهها بیرون بروند و حتی در رستوران غذا بخورند. منتها اینجا حرف چیز دیگری است. باید حرف و عمل بازیکن با رفتاری که میکند یکی باشد.
مثلا شما بعد از جام جهانی ۲۰۱۴ و بعد جام ملتها ۲۰۱۵، بعد از شکست چه کردید؟
ببین وقتی این سوال را میپرسی باید اول ببینی شرایط جامعه و اجتماع چطور است. آنموقع همه چیز فرق داشت. تعصب و نگرش هر دوره هم واقعا فرق دارد. قابل مقایسه نیست.
مهدی قایدی در پیام ناراحتی حذف، دوباره تاکید کرد آنها بهترین نسل فوتبال ایران هستند. تو این را قبول داری؟
مهدی نظرش را گفته است اما آیا نظر مردم هم همین است؟ تیم ملی متعلق به تمام مردم ایران است. باید نظر آنها را پرسید. مردم باید نظر بدهند؛ اینکه کدام تیم را بیشتر دوست دارند. شاید قایدی بگوید ما بهترین هستیم و مردم بگویند نه مثلا فلان تیم بهتر است.
سوال آخر درباره این بحث تبانی در بازی الجزایر و اتریش است. تو فکر میکنی شوخی است یا جدی؟
من بازی را که کامل دیدم. حرفهای مربیان و کارشناسان را هم شنیدم. یک چیز را نباید فراموش کنیم. اینکه هر تیمی صلاح خودش را میخواهد. همانطور که اگر ما هم بودیم، صلاح تیم خودمان را میخواستیم. هر کاری میکردیم تا خودمان در جدول وضعیت بهتری داشته باشیم. برای تیمها مهم است مرحله بعد به چه حریفی بخورند. وقتی تیمی با یک مساوی راحش راحتر میشود، دیوانه است ببرد؟ این از بحث اول. بحث دوم که مربوط به تبانی است. اصلا چنین چیزی ممکن نیست که یک تیم در وقتهای تلف شده گل بزند و بعد آن یکی تیم گل مساوی بزند. کسی که میگوید تبانی به نظرم اصلا درک درستی از فوتبال ندارد. چون تیم ما صعود نکرده، نباید بگویی تبانی اتفاق افتاده است. از طرفی تیمی که میخواهد به نتایج رقبا چشم بدوزد تا صعود کند، محکوم به حذف است.