فوتبال زیبا، مثل ایران و نیوزیلند

جام جم آنلاین - فوتبال زیبا فقط به تعداد گل‌ها محدود نمی‌شود. گاهی یک مسابقه به دلیل ریتم بالا، تغییر مداوم جریان بازی، تنوع تاکتیکی و هیجان غیرقابل پیش‌بینی، به اثری جذاب برای تماشاگران تبدیل می‌شود. دیدار ایران و نیوزیلند که با تساوی ۲ بر ۲ به پایان رسید دقیقاً چنین مسابقه‌ای بود. مسابقه‌ای که شاید نتیجه آن هیچ‌یک از دو تیم را کاملاً راضی نکرد، اما نمایشی تماشایی و پر از لحظات هیجان‌انگیز به همراه داشت.
نخستین دلیل جذابیت این بازی رویکرد هجومی هر دو تیم بود. برخلاف بسیاری از مسابقات افتتاحیه جام جهانی که تیم‌ها با احتیاط و ترس از شکست وارد زمین می‌شوند ایران و نیوزیلند از همان دقایق ابتدایی به دنبال حمله بودند. هیچ‌یک از دو تیم حاضر نبودند تنها به حفظ توپ و کنترل بازی فکر کنند. به محض تصاحب توپ، انتقال سریع از دفاع به حمله آغاز می‌شد و همین موضوع باعث شد بازی لحظه‌ای از ریتم نیفتد.
عامل مهم دیگر سرعت بالای انتقال توپ در زمین بود. هر دو تیم تلاش می‌کردند با کمترین تعداد پاس به محوطه جریمه حریف برسند. در چنین شرایطی ضدحمله‌ها یکی پس از دیگری شکل می‌گرفت و تماشاگران فرصت استراحت نداشتند. هر حمله این احساس را ایجاد می‌کرد که ممکن است چند ثانیه بعد شاهد یک گل باشیم.
زیبایی دیگر مسابقه در تغییر مداوم موازنه قدرت بود. در بسیاری از بازی‌ها یک تیم برتری مطلق دارد و تیم دیگر فقط دفاع می‌کند. اما در این دیدار هر زمان که تصور می‌شد یکی از دو تیم کنترل مسابقه را در اختیار گرفته است حریف واکنشی سریع نشان می‌داد و ورق را برمی‌گرداند. این کشمکش دائمی باعث شد نتیجه تا آخرین لحظه غیرقابل پیش‌بینی باقی بماند.
از نظر فنی نیز مسابقه سرشار از موقعیت‌های گل بود. تیر دروازه، واکنش‌های مهم دروازه‌بانان، شوت‌های خطرناک و نفوذ‌های سریع از جناحین، همگی به جذابیت مسابقه افزودند. فوتبال زمانی زیباست که بازیکنان ریسک کنند و برای خلق موقعیت تلاش داشته باشند؛ اتفاقی که بار‌ها در این دیدار رخ داد.
نکته جالب دیگر تفاوت سبک بازی دو تیم بود. ایران بیشتر تلاش می‌کرد با ترکیب پاس‌های کوتاه و حرکت مهاجمان به قلب دفاع نیوزیلند نفوذ کند در حالی که نیوزیلندی‌ها روی سرعت، دوندگی و ارسال‌های مستقیم تکیه داشتند. برخورد دو فلسفه متفاوت فوتبالی معمولاً مسابقات جذابی خلق می‌کند و این دیدار نیز از همین قاعده پیروی کرد.
آنچه این مسابقه را زیبا کرد تلاش برای ارائه یک فوتبال زیبا بود. هیچ‌کدام از دو تیم حاضر نشدند به تساوی رضایت دهند. حتی در دقایق پایانی نیز حملات ادامه داشت و هر دو تیم برای رسیدن به گل برتری تلاش می‌کردند. چنین نگرشی همان چیزی است که فوتبال را به محبوب‌ترین ورزش جهان تبدیل کرده است.
شاید ایران در پایان دو امتیاز ارزشمند را از دست داده باشد و شاید نیوزیلند هم حسرت پیروزی را بخورد، اما از دید یک تماشاگر بی‌طرف، این مسابقه یکی از سرگرم‌کننده‌ترین و پرهیجان‌ترین بازی‌های مرحله گروهی بود، دیداری که نشان داد فوتبال زیبا فقط در اختیار قدرت‌های سنتی جهان نیست و گاهی دو تیم خارج از جمع مدعیان نیز می‌توانند نمایشی فراموش‌نشدنی خلق کنند.