شب خوفناک پاریس ، کشتار الجزایری ها

46 سال پیش در شب 17 اکتبر سال 1961 میلادی ماموران پلیس شهر پاریس در یک عملیات از پیش طراحی شده صدها الجزایری را به ضرب گلوله ، قنداق تفنگ و غرق کردن در رودخانه سن قتل عام کردند.

کد خبر: ۱۴۹۱۲۵

در آن شب خوفناک بین 20 تا 30 هزار الجزایری اعم از مرد و زن و کودک به دعوت FLN (جبهه آزادی بخش ملی) دست به یک تظاهرات مسالمت آمیز زدند.
این تظاهرات به دلیل برقراری یک مقررات منع رفت و آمد تبعیض آمیز بود.

2 هفته پیش از این تاریخ ، در روز 2 اکتبر سال 1961 میلادی موریس پاپون ، رئیس پلیس شهر پاریس با حمایت وزیر کشور یک مقررات منع رفت و آمد صادر کرد که فقط شامل حال مسلمانان فرانسوی می شد.

براساس این مقررات مسلمانان حق نداشتند از ساعت 20 و 30 دقیقه شب تا 5 و 30 دقیقه صبح در خیابان های پاریس تردد کنند.
بهانه موریس پاپون قتل 11 پلیس در طول دو ماه توسط کماندوهای FLN بود. در آن زمان ، الجزایر هنوز مستعمره فرانسه بود.

در شب 17 اکتبر در ساعت 20 و 30 دقیقه بین 20 تا 30 هزار الجزایری اعم از زن و مرد و کودک دست به یک راهپیمایی مسالمت آمیز علیه این مقررات تبعیض آمیز زدند.
موریس پاپون به ماموران پلیس برای سرکوب تظاهرات چراغ سبز داده بود و آنها منتظر چنین لحظه ای بودند.

در آن شب فاجعه بار ماموران پلیس پاریس به دستور پاپون و در زیر نگاه هزاران نفر از شهروندان پاریسی به صفوف تظاهرکنندگان الجزایری حمله کردند ، صدها نفر به ضرب گلوله و قنداق تفنگ کشته شدند.

ده ها نفر در آب های رودخانه سن توسط ماموران پلیس غرق شدند و ده ها نفر دیگر که بازداشت شده بودند در بازداشتگاه های پلیس به ضرب باتون و میله آهنی جان دادند.

پس از این واقعه شوم ، روژه فری ، وزیر کشور فرانسه با بی شرمی اعلام کرد ، در جریان درگیری داخلی میان الجزایری ها 3 نفر کشته و 64 نفر مجروح شده اند.

روزنامه ها که ابتدا شوکه شده بودند ، در روزهای بعد از خواب بیدار شده و پرس و جو را آغاز کردند اما فقط با سکوت روبه رو می شدند.
مدتی بعد ، عکس های الی کاگان ، یکی از نادر خبرنگارانی که توانسته بود تحولات آن شب را پوشش دهد گواه وحشتناک بودن آن شب بودند.

با این حال ، دولت همه درها را به روی مطبوعات بست ، دسترسی به بایگانی ها ممنوع شد.
هیچ یک از مسوولان احساس نگرانی نکرده و به هیچ شکایت قضایی رسیدگی نشد.30 سال از این واقعه دردناک گذشت.

در سال 1991 میلادی ، ژان لوک انودی کتاب «نبرد پاریس ، 17 اکتبر 1961» انتشارات سوی را تالیف کرد.این کتاب موجب بیدار شدن وجدان افکار عمومی شد.

در جریان محاکمه موریس پاپون ، او شهادت داد و رسیدگی به این کشتار آغاز شد.
موریس پاپون ، رئیس پلیس سابق از ژان لوک انودی شکایت کرده و او را متهم به افترا کرد.
ژان لوک انودی در این محاکمه پیروز شد و این مساله موجب گردید واقعیت های این قتل عام برملا شوند.

بایگانی های وزارت دادگستری ، اداره پلیس پاریس ، ژاندارمری ، دادستانی پاریس ، بیمارستان های پاریس پس از 30 سال ممنوعیت گشوده شدند.
در آن شب 200 الجزایری کشته و 200 نفر مفقودالاثر اعم از زن و مرد و کودک شده بودند.
علاوه بر این ، 12000 نفر دستگیر شده و 2000 نفر از آنها به اردوگاه هراسناک بنی مسوس در الجزایر اعزام گردیده بودند.

به این ترتیب ، در شب 17 اکتبر سال 1961 میلادی ماموران پلیس شهر پاریس در یک عملیات از پیش طراحی شده و به دستور موریس پاپون ، رئیس پلیس به تظاهرات مسالمت آمیز الجزایری ها حمله کردند و صدها الجزایری اعم از زن و مرد و کودک را به ضرب گلوله ، قنداق تفنگ و غرق کردن در رودخانه سن قتل عام کردند.

باید 30 سال می گذشت تا راز واقعی آن شب خوفناک افشا می شد که چگونه صدها نفر از افراد بی گناه که علیه یک قانون تبعیض آمیز دست به یک راهپیمایی زده بودند به دستور مقاماتی که هنوز می خواستند الجزایر در استعمار باشد ، قتل عام شدند.

بهرام افتخاری