زیست فناوری و حرکتهای جهش گونه در کشور

زیست فناوری از جمله فناوری های نو و راهبردی است که برخی صاحب نظران آن را فناوری قرن نامیده اند و یکی از مولفه مهم در توانمندی و دستیابی به توسعه پایدار به شمار می آید.

کد خبر: ۱۳۹۵۱۴

از این رو تقریبا همه کشورها، چه کشورهای توسعه یافته صنعتی و چه کشورهای در حال توسعه در حوزه زیست فناوری فعال هستند که در میان کشورهای صنعتی ، امریکا و اکثر کشورهای اروپایی پیشتازند.
امروزه زیست فناوری به دلیل کاربردهای فراوان آن در بخشهای مختلف تامین غذا، سلامت ، صنعت ، محیط زیست و بسیاری موارد دیگر بیش از گذشته در کانون توجه دولتها و مسوولان آنها قرار دارد.
نگاهی گذرا به سیاست گذاری ، سرمایه گذاری و برنامه ریزی کشورهای مختلف بخوبی موید این امر و نشان دهنده سمت و سوی حرکتی است که آنها برای آینده علمی و اقتصادی خود پیش بینی کرده اند.
در حال حاضر برخی کشورهای جهان ، سرمایه گذاری و برنامه ریزی های دراز مدتی را برای بهره گیری از توانمندی های بی شمار آن انجام دادهاند.
برای مثال ، دولت کره جنوبی قرار است طبق یک برنامه ریزی ملی تا سال 2010 مبلغی حدود 2 میلیارد دلار در این صنعت سرمایه گذاری کند.
اهمیت موضوع بیوتکنولوژی در اقتصاد کشورهای در حال توسعه باعث شده است که دولتمردان این کشورها نیز به سرمایه گذاری در صنعت بیوتکنولوژی روی آورند. حتی برخی کشورهای آفریقایی که از محرومترین کشورهای جهان هستند، طرح ها و برنامه هایی را برای استفاده از این فناوری تدوین کرده اند.
امریکا در صدر کشورهای پیشتاز در توسعه زیست فناوری قرار دارد. این کشور با اختصاص بیش از 75 درصد کل سرمایه گذاری جهان ، مرکز جهانی زیست فناوری به شمار می رود، به گونهای که از طریق صنایع زیست فناوری امریکا نزدیک به 100 هزار فرصت شغلی مناسب ایجاد شده است.
سودآوری صنعت بیوتکنولوژی در جهان ، ارقام نجومی را نشان می دهد. ارزش بازار جهانی محصولات بیوتکنولوژی در سال 2003 میلادی حدود 300 میلیارد دلار بوده و پیش بینی می شود این رقم تا سال 2010 به بیش از 700 میلیارد دلار افزایش یابد.
این در حالی است که در کشور ما به رغم وجود زیرساختهای مناسب و تلاشهای فراوان که به ایجاد ساختار شورای عالی زیست فناوری به عنوان عالیترین مرجع سیاستگذاری و برنامه ریزی منجر شد بودجه ای بسیار کم به زیست فناوری اختصاص یافته است.
بدیهی است که اختصاص نیافتن بودجه باعث رکود این فناوری بنیادین خواهد شد و باید بدانیم فردای این فناوری نتیجه توجه و تلاشی است که امروز صرف آن می کنیم.
ما باید زمینه های لازم برای جهش های بلند در این حوزه را با سرمایه گذاری کافی ، تربیت نیروی انسانی متخصص و مدیران متعهد و کارآفرین ، سیاست گذاری و برنامه ریزی دقیق و تقویت سازمانی فراهم کنیم و در این رابطه ، هوشمندانه زنجیره دانش ، پژوهش ، فناوری و تجاری سازی را بپیماییم.
در این صورت خواهیم توانست در بین کشورهای منطقه پیشرو باشیم و به جرگه کشورهای دارای وجوه و جنبه های مختلف این فناوری بسیار مهم بپیوندیم.