وابستگی اروپا به انرژی شرق

اعضای کمیسیون اروپا در 10 ژانویه 2007 با ارائه طرحی به بهانه مبارزه با گرم شدن کره زمین پیشنهاد کردند که کشورهای عضواتحادیه اروپایی تا سال 2020 میزان تولید گازهای گلخانه ای خود را حداقل 20 درصد کاهش دهند

کد خبر: ۱۳۲۶۲۵

؛ اما در حقیقت اتحادیه اروپایی درحال تلاش برای رهایی این اتحادیه از وابستگی اروپا به سوختهای فسیلی مانند نفت و گاز بوده است که بیشتر آن از روسیه و کشورهای حوزه خلیج فارس وارد این اتحادیه می شود.
از این رو، اروپا برای حل این مشکل می کوشد تا به جای نفت و گاز از انرژی قابل تجدید (از جمله انرژی خورشیدی ، توربین های آبی و بادی) و بازدهی بیشتر استفاده کند.طرح پیشنهادی کمیسیون اروپا در واکنش به نگرانی های فزاینده مقامات این منطقه در ارتباط با امنیت انرژی در اروپا پس از بسته شدن خط لوله نفتی روسیه بلاروس اعلام شده است.
انتقاد شدید برخی از رهبران اتحادیه اروپایی بویژه آلمان از روسیه برای قطع انتقال نفت و گاز به بلاروس ناشی از وابستگی شدیداتحادیه اروپایی به این انرژی بود.
بنابر این گزارش کمیسیون اروپا اگر در بخش انرژی قابل تجدید و همچنین تدابیر لازم برای بازدهی بهتر انرژی سرمایه گذاری نشود، واردات سوخت متعارف اتحادیه اروپایی از 50 درصد به 65 درصد در سال 2030 افزایش خواهد یافت. گزارش 500 صفحه ای کمیسیون اروپا (که جامع ترین سند در تاریخ اروپا تلقی می شود) نیز تدابیری را پیشنهاد کرده است تا بازار انرژی اتحادیه اروپایی به طور کامل باز شود و 500 میلیون شهروند آن بتوانند گاز و الکتریسیته خود را از هر کشور اروپایی خریداری کنند. اروپا در سالهای اخیر تلاش کرده است برای تامین انرژی خود راههای جایگزینی پیدا کند تا از میزان وابستگی این اتحادیه به روسیه کاسته شود. کمک به کشورهای حوزه دریای خزر و تلاش برای عضویت آنان در شورای اروپا یکی از این اقدامات به شمار می آید.
ایران به عنوان دومین دارنده ذخایر گاز جهان می تواند شریکی بالقوه برای اتحادیه اروپایی به شمار آید، ولی نداشتن استقلال سیاسی و نبود سیستم هماهنگ سیاست خارجی در این اتحادیه سبب شده است تا این اتحادیه نتواند به درستی استراتژی انرژی خود را تدوین کند.
بسیاری از کارشناسان مستقل اروپایی برآنند که ایران از نظر استراتژیک و توانایی های گسترده در حوزه انرژی می تواند شریک قابل اعتمادی برای این اتحادیه باشد.