jamejamonline
فرهنگی عمومی کد خبر: ۱۲۶۴۳۰۶ ۳۱ فروردين ۱۳۹۹  |  ۱۲:۲۱

اعتراض در سینمای امروز جهان چگونه ماهیتی دارد؟ با توجه به مسیری که این هنر- صنعت طی کرده‌است این سوال مهم را باید طرح کرد و درباره پاسخ‌های آن هم بسیار اندیشید.

ماهیت سینمای امروز تا حد زیادی اعتراضی است؛ اعتراضی که گاه در قالب ایدئولوژیک عرضه می‌شود و گاه سویه‌هایی عینی می‌گیرد و می‌رود به سمت اعتراض‌های بنیادین نسبت به سرمایه داری، نابرابری، بی‌عدالتی و موضوعات مشابه.

گاهی هم‌رنگ و بوی بومی‌تری به خود گرفته و سراغ اعتراض به خرده سیستم‌ها و وضعیت سیاسی، اجتماعی یک کشور می‌رود.

جوکر یکی از همین فیلم‌هاست که هر چند بنده با سوگیری او موافق نیستم، اما می‌توان آن را نمونه خوبی از همین سینمای اعتراضی به حساب آورد که مخالفتی ساختاری را با سیستم اداره امروز جهان مطرح کرده و چشم‌اندازی را هم بر اساس همین تعریف خود ارائه می‌کند.

همچنین فیلم «سه بیلبورد خارج از ابینگ میزوری» نمونه دیگری است که در آن یک زن اعتراض خود را به یک خرده سیستم یعنی اداره پلیس شهر کوچکی که در آن زندگی می‌کند، پی می‌گیرد. در سینمای اروپا هم می‌توان رد همین سینمای قالب اعتراضی را دید، سینمایی که امروزه در کشورهای صنعتی پررنگ شده و در ابعاد مختلفی بروز و ظهور دارد.

در سینمای ایران قبل از پیروزی انقلاب اسلامی هم نمونه‌هایی چون گوزن‌ها ساخته مسعود کیمیایی را می‌توان سینمای اعتراضی دانست.

این روند در سینمای پس از پیروزی انقلاب هم ادامه پیدا می‌کند؛ اما آن طور که باید پررنگ نمی‌شود، این در حالی است که پررنگ شدن سینمای اعتراضی می‌تواند از جهات بسیاری به نفع جامعه ما باشد. سینمای اعتراضی در واقع یکی از اصلی‌ترین محمل‌هایی است که هر نظام مستقری باید اجازه فعالیت به آن را بدهد تا نقد درون گفتمانی شکل بگیرد.

به‌عبارتی سینما می‌تواند معیار ارزیابی خوبی برای عملکرد اقتصادی، اجتماعی و سیاسی سیستم‌ها باشد، همدلی برانگیزد، راهکار اجتماعی ارائه دهد و هیجانات کاذب را مدیریت کند.

اگر به سینمای اعتراضی اجازه دهیم به‌درستی و به‌دقت و ظرافت وارد میدان شده و نقد و پرسشگری کند، هیجانات کاذبی را که هر از گاهی در فضای مجازی یا در قالب شورش‌های کور در جامعه خود را نشان می‌دهد را می‌توان با سینما مدیریت کرد.

در واقع وقتی مردم احساس کنند حرف و مطالبه شان بر پرده سینماست، دیگر احتیاج ندارند به سمت وندالیسم و شورش گری‌کور حرکت کنند، سینما آنها را سوق می‌دهد به سمت مطالبه‌گری گفتمانی.

در این مسیر هم تکالیف و حقوق شهروندان هر دو در کنار هم مطرح می‌شوند و سینما می‌تواند ابزاری شود برای تصویرگری این حق و تکلیف تا نهایتا در جامعه‌پذیری سیاسی شهروندان اثراتی مثبت بگذارد.

سجاد نوروزی - فعال رسانه‌ای / روزنامه جام جم 

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
حوزه هنری و تحول دیجیتال

حوزه هنری و تحول دیجیتال

با آن کاپشن خاکی رنگ و شال گردنی که همیشه روی صورتش می‌کشد، سوار بر موتور وارد حیاط می‌شود، چرخی دور حوضچه خوشرنگ حوزه می‌زند و کنار دیوار آینه‌کاری شده، موتورش را تکیه می‌دهد، عینک ته استکانی اش را با انگشت بالا می‌دهد و دستی به سبیل سیاهش می‌کشد و می‌رود گوشه پله‌ها کنار قیصر می‌نشیند و با سیگار و چاق سلامتی، صحبت‌شان گل می‌اندازد.

بابایی جنگ را درست نوشت نه درشت!

بابایی جنگ را درست نوشت نه درشت!

بابایی از آنجا که خود رزمنده بوده، در سال‌های جنگ به معنای حقیقی کلمه با شهدا زندگی کرده و بعد از جنگ نیز همان ضرورت و رسالت را حس کرده و همان مسیر را ادامه داده است.

آغاز یک گام بلند در صنعت رسانه

آغاز یک گام بلند در صنعت رسانه

صنعت رسانه، رو به رشد و از نظر فناوری، پویا و متنوع است. به همین دلیل عملا توسعه این صنعت وابسته به نوآوری در آن است و بدون تکنولوژی این صنعت زمینگیر می‌شود.

گفتگو

بیشتر
پیشنهاد سردبیر بیشتر
افطاری‌ ها

ماه رمضان امسال چه سریال‌هایی روی آنتن شبکه‌های مختلف سیما خواهند رفت؟

افطاری‌ ها

پیشخوان بیشتر