تحلیل اسوشیتدپرس از انزوای جورج بوش

رییس جمهور امریکا سال گذشته در حضور بزرگان حزب جمهوری خواه گفت مصمم است به برنامه هایش در عراق ادامه دهد حتی اگر همسرش و سگش تنها کسانی باشند

کد خبر: ۱۲۲۷۴۸

که از سیاست هایش حمایت کنند.
به نظر می رسد اوضاع به همان سمت می رود که فقط همسر و سگ رییس جمهور از او حمایت کنند.
مردم امریکا قبل از این که بوش بگوید 21500 نظامی دیگر به عراق می فرستد تا به 132 هزار نظامی موجود امریکایی در این کشور برای سرکوب خشونت در عراق کمک کنند هم از این جنگ عصبانی بودند.
نظر سنجی ها نشان می دهد مردم امریکا به شدت با اعزام نیروی بیشتری به عراق مخالفند.
بعضی از جمهوری خواهان هم به صورتی کاملا علنی به صف مخالفان جنگ در حزب دموکرات پیوسته اند که همیشه با این جنگ مخالف بودند حتی نوری المالکی نخست وزیرعراق هم با اعزام نیروهای بیشتر مخالف بود.
جولیان زلایزر مورخ سیاسی در دانشگاه بوستون گفت: او چنان منزوی شده که هیچ رییس جمهوری نمی تواند بیش از آن منزوی شود. نمایندگان کنگره امریکا با حمله به عراق در 2003 موافقت کردند اما امروز کنگره که تحت کنترل دموکرات ها است در نظر دارد در مخالفت با سیاستی رای دهد که گرچه الزام آور نیست اما در انتخابات 2008 تاثیر بسیار خواهد داشت و مشکل بوش با سیاستمداران واشنگتن فقط حاصل شکاف حزبی جدید نیست.
دموکرات های میانه رو که در جنگ از بوش حمایت می کردند حالا او را تنها گذاشته اند. مخالفت با سیاست بوش حتی در بعضی از جمهوری خواهان محافظه کار هم مشاهده می شود.
زمانی که فقط عده معدودی از قانونگذاران حزب جمهوری خواه محتاطانه از رهبری رییس جمهور در جنگ انتقاد می کردند به سر آمده و انتقادهایی تند آن هم از افرادی که به هیچ وجه انتظار نمی رفت از هر طرف به گوش می رسد.
سناتور جمهوری خواه چاک هاگل از نبراسکا گفت : خطرناک ترین اشتباه سیاست خارجی در این کشور از زمان جنگ ویتنام.
سناتور دموکرات بیل نلسون از فلوریدا که تاکنون از حامیان جنگ بود گفت: حقیقت به من گفته نشده بود.
جان مک کین سناتور جمهوری خواه آریزونا که هنوز حامیان جورج بوش و افزایش نیرو در عراق است اذعان کرد که هیچ معلوم نیست هنگام رای دادن در کنگره حتی جمهوری خواهان به نفع بوش رای بدهند من مطمئن نیستم.
بوش پس از یک هفته انتقادی تند از سیاست های او که حتی به مسائلی غیر از عراق نیز کشیده شد رهبران جمهوری خواه را در مجلس نمایندگان و سنا به کمپ دیوید فراخواند تا از نظر مساعد هم حزبی های خود اطمینان حاصل کند.
سیاستمداران از مردم پیروی می کنند. بر اساس نظرسنجی اسوشیتدپرس و ایپسوس که در ژانویه انجام شده 70 درصد شرکت کنندگان در نظرسنجی با اعزام نیروی بیشتر به عراق مخالفند و تردید دارند که این کار مفید واقع شود. فقط 29 درصد پاسخ دهندگان با نحوه اداره جنگ در عراق موافقند.
رییس جمهور توصیه های اصلی گروه دو حزبی بررسی اوضاع عراق را نادیده گرفت. این گروه توصیه کرده بود خروج نیروهای امریکایی از عراق تا سال آینده شروع شود ماموریت آنان تغییر کند و از ایران و سوریه برای حل بحران عراق کمک خواسته شود.
انزوای بوش یادآور مخمصه لیندون جانسون در زمانی است که جنگ ویتنام او را متقاعد کرد که نباید برای دوره دوم ریاست جمهوری در انتخابات شرکت کند.
زلایزر گفت شورش علنی تعداد روزافزونی از هم حزبی های بوش علیه او می تواند برای ریییس جمهور «بسیار خطرناک» باشد.
به گفته زلایزر این وضع کار بوش را برای جلب حمایت از سیاست های خود در دو سال آخر ریاست جمهوری بسیار دشوار می کند احتمال این موضوع را که سیاست های او در تاریخ به عنوان اشتباه به حساب آورده شود بیشتری می کند و حزب او را در دو سال آخر پیش از انتخابات 2008 در موقعیتی بسیار سخت قرار می دهد.
بوش معتقد است تاریخ درستی کار را او ثابت خواهد کرد و راضی است اگر باید تا آن روز تنها بماند این تنهایی را تحمل کند.
او به قدری از موفقیت نهایی در عراق اطمینان دارد که سال گذشته در حضور بزرگان حزب خود گفت: من عقب نشینی نمی کنم حتی اگر فقط سگم و زنم از من حمایت کنند.
بوش در اعترافی علنی به بی تفاوتی نسبت به دیگران همیشه گفته است که راحت می خوابد و اعتراف کرده که هیچ نگران تصمیم هایش نیست وبه نظرسنجی ها اهمیت دهد. برعکس او جانسون می گفت شب و روز نگران جنگ ویتنام است و از اطرافیانش خواسته است برای دادن خبرهای مهم او را از خواب بیدار کنند.
مارگارت سوزان تامپسون مدرس دوره ریاست جمهوری مدرن در دانشکده ماکسول دانشگاه سیراکیوز می گوید: به گمان من این تصور بوش که بی توجهی به افکار عمومی نوعی هنر است برداشتی از علم سیاست است که به طرزی فاجعه آمیز گمراهانه است.