نَقل

با این‌که زمان پخش‌مان قبل از ماه مبارک رمضان بود، اما بازخوردهای خوبی از مردمی که این سریال را تماشا کردند گرفتیم؛ حتی بازخوردها از آنچه تصور می‌کردیم نیز بهتر بود.
تا به حال تجربه کار طنز نداشتم، اما زمانی که فیلمنامه این سریال را خواندم متوجه شدم سریالی است که در کنار متن خوبی که دارد بازیگران حرفه‌ای نیز حضور دارند و از این جهت به خوبی دیده می‌شود و همین برایم مهم بود.
نوا، نقش تک‌بُعدی نبود و با این‌که تنها یک نقش بود اما می‌توانستم چند نقش را در همین یک نقش تجربه کنم و این موضوع برای هر بازیگری جذابیت خاص خود را دارد. سادگی، طراوت سن، فرزند بزرگ خانواده، حامی حیوانات و محیط زیست و مردم بودن همه ویژگی‌هایی بود که نوا داشت.
معمولا نقش‌هایی که در سریال‌های طنز به خانم‌ها پیشنهاد می‌شود بیشتر شبیه تیپ است، اما نقش نوا کاملا رئال و واقعی بود و شبیه همان دخترهایی بود که ممکن است در طول روز با آنها برخورد داشته باشیم و یا از کنار آنها عبور کنیم.
نوا جزو کاراکترهایی بود که دستم برای اجرایش کاملا باز بود و بسیار روان و واقعی بود.
فضای موجود در سریال و بازی تعدادی بازیگر طنز که تا به حال به خوبی در این ژانر درخشیده‌اند سریال را جذاب‌تر می‌کرد.
آقای وارسته نویسنده این سریال فیلمنامه کامل و دقیقی را نوشته بود و معتقدم قدرت بالایی در تحلیل شخصیت‌های سریال‌هایشان دارند و این موضوع از تجربه‌های قبلی‌شان کاملا پیداست.
ما در جلسه‌های دورخوانی به نتیجه‌های خوبی رسیده بودیم و چون نوا از لحاظ سنی و یک‌سری ویژگی ها، شبیه جوان‌های الان بود، بالطبع توانستم خیلی زود با او عجین شوم.
مجموعه تلویزیونی «دنگ و فنگ روزگار» به کارگردانی جواد مزدآبادی و تهیه‌کنندگی امیر طالبی کاشانی با بازی محمد نادری، سیروس گرجستانی، بیژن بنفشه‌خواه و... از شبکه یک سیما پخش شد.