برای حمایت از تولید داخل اول باید قاچاق محدود شود

‌ سال 97 حمایت از کالای تولید داخل نامگذاری شد. به نظر شما برای رسیدن به این هدف چه اقداماتی باید در نظر گرفته شود و آیا ظرفیت تولید داخل می‌تواند پاسخگوی نیاز داخل باشد؟

سؤال شما دارای چند بعد است، اما به یک نتیجه واحد می‌رسد. برای حمایت از تولید داخل ابتدا باید با قاچاق این صنعت مبارزه کنیم. اکنون پوشاک و صنایع نساجی قاچاق در همه کشور یافت می‌شود، اما برنامه ریزی مشخصی در این زمینه نداریم. البته نداشتن برنامه به این منظور نیست که هیچ توجهی به این صنعت نمی‌شود بلکه اولویت را در حوزه‌های دیگری قرار دادیم و باید آن را تغییر دهیم. دولت مصوب کرده که برندهای وارداتی به کشور باید 20 درصد زنجیره تولید خود را در داخل تولید کنند که این موضوع تأثیر 3 درصدی بر تولید داخل داشته است. این در حالی است که میزان قاچاق پوشاک به کشور بسیار بالاست و باید اولویت‌ها تغییر کند.

‌ آیا آماری دارید که میزان قاچاق پوشاک به کشور چقدر است؟

میزان قاچاق عدد خیلی دقیقی نیست، اما به طور درصدی می‌توان بیان کرد. بیش از 90 درصد پوشاک وارداتی به کشور از طریق قاچاق تأمین می‌شود. این عدد خیلی بزرگ، تولید داخل را به کلی کنار گذاشته است. پوشاک قاچاق سهم بالایی در کشور دارد و تا زمانی که در این زمینه اصلاحات صورت نگیرد تولید داخل نه‌تنها حمایت نمی‌شود بلکه قدرت رقابت خود را نیز از دست می‌دهد. اگر می‌خواهیم به وضعیت اقتصادی موجود کمکی کنیم و مشکل اشتغال که بزرگ‌ترین بحران کشور است برطرف شود باید از ظرفیت‌های قانونی بدرستی استفاده کنیم. این‌که کالاهای وارداتی به کشور به واسطه پرداخت حقوق گمرکی خود باز هم مورد تنبیه دولت واقع می‌شوند مبادی قاچاق گسترده‌تر می‌شود. البته تاکید می‌کنم من موافق منافع ملی هستم و در کنار این موضوع باید به بحث مبارزه با قاچاق بیشتر توجه شود، نه این‌که آن را رها کنیم و به بخش قانونی بپردازیم و بگوییم که ما در حوزه پوشاک برنامه‌های زیادی تهیه و تدوین کردیم.

‌ ورود برندهای مختلف به کشور تهدیدی برای تولید داخل نیست؟

ورود برندها به کشور باید طبق برنامه‌ریزی باشد. این‌که به کل بگوییم تهدید است حق انتخاب مصرف‌کننده را محدود کرده‌ایم. به عنوان مثال برخی برندها هستند که کت و شلوار خود را با قیمت‌های بالای 20 میلیون تومان عرضه می‌کنند. این نوع کالاها چه تهدیدی برای تولید داخل ما محسوب می‌شوند. جالب اینجاست که برندهای ارزانقیمت‌تر به کشور وارد می‌شوند و قطعا آنها یک رقیب بزرگ برای تولیدات ایرانی به حساب می‌آیند.

‌ برخی مصرف‌کنندگان از کیفیت کالاهای ایرانی انتقاد دارند. آیا کیفیت کالاهای ایرانی توان رقابت با نمونه‌های خارجی را دارد؟

اگر توسط دولت حمایت شوند بله. کیفیت پوشاک ایرانی در شرایط فعلی که با ماشین‌آلات فرسوده تولید می‌شوند بسیار مطلوب است و رضایت عموم مصرف کنندگان را به دنبال دارد. نکته مهم اینجاست که برخی افراد به نام کالای ایرانی حساسیت پیدا کرده‌اند اما همان کالا را با نام خارجی خریداری می‌کنند. برای تغییر فرهنگ خرید خانوارهای ایرانی دولت باید تمهیداتی را در نظر بگیرد. به روز کردن روش‌های تولید می‌تواند تأثیر بسزایی در کاهش هزینه‌های تمام شده و ارتقای کیفیت داشته باشد، اما مهم اینجاست که خودمان را مشغول 10 درصد واردات قانونی پوشاک به کشور کرده‌ایم و همه این حوزه‌ها در حاشیه قرار گرفته است.