برف ببارد یا نبارد، مساله این است

ضعف در مدیریت بحران این بار هم بیش از هرچیز بی‌توجهی مدیران شهری و راهداری را نسبت به ضرورت آمادگی برای روبه‌روشدن با شرایط خاص آشکار کرد. طبق قاعده مرسوم دنیا، این نهادها باید در مواقعی که پیش‌بینی بارش سنگین برف می‌شود، امکانات و نیروی انسانی خود را برای برف‌روبی، شن‌پاشی و دیگر اقدامات تسهیل گر در حالت آماده‌باش نگه دارند.

البته این را هم باید گفت که بارش برف در روزهای اخیر کم‌سابقه بوده است، ولی با توجه به هشدارهای مکرر هواشناسی، این میزان غافلگیری مسئولان در ساعت‌های اولیه به هیچ وجه توجیه‌پذیر نیست. البته این‌طور غافلگیری‌ها در کشور ما موضوع جدیدی نیست چون در کلانشهر تهران حتی با باریدن باران نیز مشکلات بروز می‌کند طوری که مردم نمی‌دانند باید برای بارش و رفع آلودگی هوا دعا کنند یا از خدا بخواهند که باران و برف نیاید تا مدیریت شهری‌مان فلج نشود.

غافلگیری مسئولان ما در این شرایط، در حالی رخ می‌دهد که کشورهای مختلف خود را با شرایط اقلیمی‌شان تطبیق داده‌اند به نحوی که در کشورهایی که چند ماه با بارش سنگین برف و باران مواجه‌اند، کمتر شاهد بروز این مشکلات هستیم، چراکه آنها نیروی انسانی و امکانات مورد نیاز برای این شرایط را پیشتر آماده کرده‌اند. این امکانات نیز لزوما خارق‌العاده و عجیب و غریب نیست، بلکه آنها امکانات خود را به بهترین شکل مدیریت می‌کنند. بنابراین مسئولان شهرداری‌ها و سازمان راهداری باید امکانات مورد نیاز را از قبل فراهم کنند، چون فراهم نبودن امکانات به‌هیچ‌وجه پذیرفته شده نیست و حتی عذر بدتر از گناه است. دستگاه‌های ذی‌ربط برای مدیریت چنین مسائلی بودجه‌های قابل توجهی نیز در اختیار دارند، بنابراین نمی‌توان ادعا کرد که فراهم نبودن امکانات به خاطر نبود اعتبار است.

علیرضا سرحدی

کارشناس مسائل شهری