نگاه ایرانی

شفافیت و اعتماد میراث تهران را نجات می‌دهد

سرانجام پس از چهار سال و یک ماه و 23 روز، ریاست اداره‌کل میراث تهران تغییر کرد. هر چند مدیر جدید کوچک‌ترین ارتباطی با حوزه میراث ندارد و از او شناخت‌نامه یا رزومه‌ای در این زمینه در فضای مجازی یافت نمی‌شود، اما اوضاع میراث تهران آنقدر تأسف‌بار است که این تغییر را به فال نیک بگیریم. امید که دوستانی چون «کمیته پیگیری خانه‌های قدیمی شهر تهران»، که وضعیت این اداره‌کل را در چهار سال گذشته رصد می‌کردند، بتوانند گزارشی از وضعیت آن، بافت‌ها و خانه‌های تاریخی‌ای که ویران و حریم‌های خانه‌های ثبتی‌ای که نادیده گرفته شدند و بسیاری خانه‌های ارزشمند که تعمدا ثبت نشده‌اند ارائه داده و کارشناسانی نیز وضعیت حوزه‌های تخصصی گردشگری و صنایع‌دستی در استان را بررسی کنند.

کد خبر: ۱۱۱۶۷۵۸

اما این یادداشت به قصد حرکتی رو به جلو نوشته شده است و از آنجا که مدیر نوآمده، دانش‌آموخته دکترای مدیریت است، حتما با ما هم‌نظر خواهد بود که اگر معاونت‌های خود را بدرستی برگزیند بخش بزرگی از راه را به سلامت طی خواهد کرد و فقط این می‌ماند که در برابر نهادها و افراد ذی‌نفوذ بتواند از میراث بخوبی دفاع کند [و حتی اگر نتوانست چنین کند، دست‌کم آن را شفاف به رسانه‌ها و سمن‌های این حوزه اطلاع‌رسانی کند] و با نظارت دقیق بتواند مانع فساد در حوزه‌هایی از این اداره‌کل شود که طی سال‌های گذشته مسبب این ویرانی‌ها و کوتاهی‌ها بوده‌اند. آشکار است که اگر در همه این حوزه‌ها گزارشی از وضعیت چهار سال گذشته آنها تهیه شود برای پیشبرد بهتر کارها مؤثر خواهد بود.

بر پایه گفته سمن‌های تخصصی حوزه‌های مربوط در کارگروه‌های «شبکه سمن‌های میراثی استان تهران» ، هر سه حوزه میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری نیاز به تغییرو تامل دارد که در این میان، شاید معاونت گردشگری بیشتر نیازمند تغییر و تحول باشد، زیرا تهران یکی از بزرگ‌ترین مقصدهای گردشگری در کشورمان است، اما با عدم تعامل معاونت گردشگری با آژانس‌ها که شمار آنها در شهر تهران تقریبا با کل کشور برابری می‌کند یا مؤسسه‌های آموزشی این حوزه و زاویه‌هایی که این معاونت با معاونت مربوط در خود سازمان داشته عملا این حوزه را فشل و ناکارآمد کرده و مانع تحولات جدی و پیشرفت این حوزه شده است. این درحالی است که در همان اداره کل میراث تهران برای هر سه معاونت، افراد و کارشناسانی وجود دارند که پیشینه کاری و سلامت آنها مورد تائید سمن‌های مردمی میراث فرهنگی است و می‌توان با جابه‌جایی این افراد روح تازه‌ای به کالبد آن اداره‌کل دمید.

دیگر نکته مهمی که به نظر می‌رسد توجه به آن می‌تواند به بهتر شدن اوضاع کمک کند، برپایی نشست‌های مرتب با حوزه‌های مرتبط با کار است که بخشی از آن شامل مشورت گرفتن از بخش‌های داخلی اداره کل همچون بدنه کارشناسان آن یا حتی استادان و کارشناسانی در بیرون اداره‌کل می‌شود و بخشی هم ارتباط با «رسانه‌ها» و «سمن‌ها و تشکل‌ها» است. به هر روی بیش از هر چیز، شفافیت و اعتماد است که می‌تواند میراث تهران را نجات دهد. اگر این دو باشند مدیریت تازه می‌تواند به پشتوانه افکار عمومی سخت‌ترین موانع را هم پشت سر بگذارد.