زمزمه‌های جدایی تیم‌ها از لیگ برتر

از 9 تیمی که امسال در لیگ برتر بسکتبال حضور دارند، دو تیم نظامی هستند که با کمک سربازان در رقابت‌ها حاضر می‌شوند. از میان این دو، یکی اعلام کرده است پول مسافرت هفتگی به این شهر و آن شهر را ندارد. دو تیم گرگانی هم در پایان ششمین بازی خود بدون برد بازی‌ها را پیگیری می‌کنند که در این میان زمزمه‌های انحلال تیم یس آل این شهر به گوش می‌رسد. اوضاع شهرداری هم با اختلافی که میان تماشاگران با سرمربی تیم وجود دارد روبه راه نیست.

غیر از این چهار تیم با اوضاع متفاوت آنها در لیگ برتر بسکتبال، تیم دانشگاه آزاد هم حق جذب بازیکن خارجی ندارد و تاکنون دیدارهای پرنوسانی را پشت‌سر گذاشته است. به این ترتیب از 9 تیم لیگ برتر بسکتبال، پنج تیم شرایط نابسامانی دارند.

تیم‌های پتروشیمی بندرامام، نفت آبادان، مهرام تهران و شهرداری تبریز شرایط بهتری دارند و باید گفت بخش زیادی از ظرفیت‌های بسکتبال فقط در میان این چهار تیم توزیع شده است.

فراموش کردن یک تفکر خوب

لیگ برتر بسکتبال بعد از برگزاری بازی‌ها با 16 تیم در سال‌های قبل، هر سال از دوره‌های باشکوه خود فاصله گرفته است که علت عقب‌ماندگی را باید سوء مدیریت در این ورزش دانست. متاسفانه در طول این سال‌ها فرصت‌ها و سرمایه‌های فراوان این ورزش با نگاه سنتی از بین رفته است قاعده و اصولی در راه برگزاری بازی‌ها دیده نمی‌شود. بسکتبال از نداشتن یک سیستم مشخص و فقدان نیروهای متخصص و نیرومند رنج می‌برد که همین نکته عامل عقب ماندگی این ورزش شده است.

تفکری که سبب شده بود لیگ برتر بسکتبال با 16 تیم عرض اندام کند متاسفانه در سال‌های اخیر به کلی فراموش شده است. اوائل دهه 80 بود که نسلی از مربیان و بازیکنان برای پیشرفت و از میان برداشتن موانع بین‌المللی این ورزش ظهور کردند و محصول این تحول، پیدایش افکاری در سطح آسیایی و سپس جهانی بود. چرخ بسکتبال در باشگاه‌ها به خوبی چرخید و اقتصاد بسکتبال به بار نشست، اما این دوره بسیار کوتاه بود زیرا بتدریج و با بروز ناملایمات زیر سایه تصمیمات سنتی، ساختار نو بسکتبال مدفون شد.

اقتصاد معیشتی

خیلی‌ها درباره شرایط اقتصادی دولت صحبت می‌کنند و عامل ورشکستگی لیگ برتر بسکتبال را مشکلات اقتصادی می‌دانند که دامنگیر دولت شده است. مشکلات اقتصادی وجود دارد، اما با کلی گویی نباید روی ضعف‌های اساسی لیگ برتر بسکتبال سرپوش گذاشت. لیگ برتر بسکتبال سال‌هاست گرفتار اقتصاد معیشتی است. عده‌ای باید پول بسکتبال را با هم در یک چرخه محدود و مشخص بخورند و دیگران حق ورود به این دایره را نداشته باشند. آنچه در اقتصاد معیشتی اهمیت دارد، آینده‌نگری در بسکتبال نیست. تولید نیست. با توجه به ضرورت‌های مالی و این که بحث اقتصادی بسکتبال بیشتر در لیگ مطرح است و ممکن است فعالیت‌ها در این چرخه اقتصادی کمتر از شش ماه به طول انجامد، فعالیت‌ها بلندمدت نیست و افراد به ناچار مسائل جاری در لیگ برتر را کاملا مقطعی نگاه می‌کنند. زیرا با وجود ورشکستگی لیگ برتر بسکتبال ممکن است جای خود را در تیم‌ها برای فصل بعد یا دوره‌های متوالی از دست بدهند.