امید به مدال با جابه‌جایی تکراری

این موضوع در بوکس تکراری است و بارها با رفتن مربیان خارجی و آمدن مربیان داخلی و برعکس تکرار شده است. زمان ناطق نوری، رئیس سابق فدراسیون نیز سال‌ها فعالیت نسل‌های بوکس ایران با جابه‌جایی دو گروه مربیان باتجربه و پابه سن گذاشته یا مربیان جوان سپری شد، اما بوکس ایران هرگز با تغییرات صورت گرفته به آرامش و ساحل نجات نرسید.

فدراسیون بوکس در زمان ناطق نوری، در برهه هایی که آتش اختلافات مربیان داخلی بالا می‌گرفت، برای آرام کردن شرایط، سرمربی خارجی جذب می‌کرد. بعد با هجمه‌ای که علیه این مربیان به راه می‌افتاد، نظرش با تغییر مربی خارجی و آوردن مربی ایرانی در راس کادر فنی تغییر می‌کرد.

بعد از تجربه جدایی آسه بال و وینکوف، نوبت به خیمنز کوبایی رسیده است. قرارداد این مربی با فدراسیون بوکس کوتاه‌مدت است و قطع همکاری راحت. وی کارش را با نسل تازه‌ای از بوکس ایران آغاز کرد؛ آن هم زمانی که جوان‌گرایی در بوکس لازم بود و کاری غیر از جوان‌گرایی نمی‌شد کرد.

سرپرست فدراسیون بوکس گفت: احدی گزینه اصلی هدایت تیم ملی است، اما باید برنامه‌های او نیز تائید شود که امیدوارم این اتفاق بیفتد.

افشین داوری، سرپرست فدراسیون بوکس انتخاب سرمربی تیم ملی را براساس بررسی گزینه‌ها توسط کمیته فنی و اجماع اعضا روی بهترین آنها می‌داند. او می‌گوید: سرمربی تیم ملی از میان خود اعضای کمیته فنی انتخاب می‌شود که تلفیقی از پیشکسوتان، قهرمانان و بزرگان این رشته هستند.

در زمان ناطق نوری هم جابه‌جایی مربیان جوان در سطح تیم ملی میان علیرضا استکی و اکبر احدی بود. احدی مربی احسان روزبهانی در المپیک به فدراسیون داوری برنامه داده و برنامه‌های این مربی مورد توجه اهل فن قرار گرفته است. سرپرست فدراسیون به رادیو ورزش می‌گوید: گزینه‌های دیگری نیز وجود داشتند که اعلام آمادگی کردند، اما برنامه‌ای ارائه ندادند تا کمیته فنی روی برنامه احدی متمرکز شود.

وظایفی فراتر از سرپرستی

افشین داوری به عنوان سرپرست فدراسیون، مسئولیت برگزاری مجمع انتخابات این فدراسیون را بر عهده دارد. با این حال، خود او یکی از نامزدهای ریاست است و برنامه‌هایی که پیاده می‌کند، موید این است که دوست دارد در یک دوره چهار ساله ریاست این فدراسیون را عهده‌دار شود.

با استعفای ناطق نوری، فدراسیون بوکس برای انتخاب سرپرست بلاتکلیف نماند، اما بعد از این که سرپرست موقت روی صندلی ریاست نشست، تغییراتی در این فدراسیون صورت گرفت. برگزاری رقابت‌های قهرمانی ایران و اینک انتخاب سرمربی تیم ملی نشان می‌دهد اختیارات سرپرست، فراتر از برگزاری مجمع انتخابات است.

حتی تحولات بخش‌های میانی فدراسیون بوکس که داوری روی آنها دست گذاشته است، همین نکته را پررنگ‌تر می‌کند.

نداشتن پشتوانه مطمئن

بیشتر تلاش‌ها برای بوکس، بازگشت این رشته مدال‌آور به جایگاه اصلی خود است. در فاصله کمتر از 10 ماه تا شروع بازی‌های آسیایی جاکارتا حرکت بوکس سریع‌تر شده است، زیرا این ورزش در ادوار گذشته بازی‌های آسیایی مدال‌آور بود. با وجود ستارگانی مانند علی مظاهری، جاسم دلاوری و احسان روزبهانی به پشتوانه‌های مطمئن نیاز بود، اما در سال‌های اخیر، حرکت جدی در این زمینه دیده نشد و نتایج تمام رده‌های سنی در رقابت‌های آسیا چنگی به دل نزد. چهار سال پیش در بازی‌های اینچئون بوکسورهای زبده ما بالای 30 سال داشتند و باید در همان زمان برای معرفی بوکسورهای جوان کارهای اصولی‌تری انجام می‌شد. جابه‌جایی در سطح مربیان به امید مدال هم درد بوکس را دوا نکرد تا امروز یک عده تغییرات این ورزش را برای رسیدن به شرایط بهتر باور نکنند. با این حال با معرفی سرمربی جدید، برنامه‌های تیم ملی با تعدادی از بوکسورها که در رقابت‌های قهرمانی ایران خودی نشان دادند، تا رقابت‌های جاکارتا آغاز می‌شود.