محرومیت «سیلاب و کلوار» جدی است

به گزارش تسنیم ، در نقطه صفر مرزی استان کهگیلویه و بویراحمد با چهارمحال و بختیاری منطقه‌ای بنام سیلاب و کلوار با 22 روستا و جمعیتی افزون بر 2 هزار و 800 نفر واقع شده و گویی عرق محرومیت در این نقطه از ایران زمین بنای خشک شدن ندارد.

روستانشینانی که بین دو کوه واقع شده‌اند و در کنار رودخانه‌ای جاری تشنه مانده‌اند و با این وجود برخی مسئولان و متولیان امر بی‌ توجه از وضعیت زندگی مردمانی که صدای مظلومیتشان به جایی نمی‌رسد.

"سیلاب و کلوارها" در خانه‌های خشت و گلی در مناطق کوهستانی که هر لحظه امکان ریزش سنگ وجود دارد زندگی می‌کنند جایی که در بسیاری از مناطق آن هنوز خبر از راه ارتباط، برق، آب لوله‌کشی و غیره نیست.

سیلاب کلوار منطقه‌ای که نا مش را با محرومیت و نداری بریده‌اند و سالهاست که از آب لوله کشی سالم بی‌بهره‌اند و به اجبار برای برطرف کردن تشنگی به رودخانه‌ها پناه برده‌اند و سالهاست که در فصل‌های گرم سال باید از همان آب آلوده بنوشند .

مردمان سختکوش و کم توقع سیلاب کلوار به دور از زرق و برق‌های زندگی شهری و بی خبر از آمارهای برخی مسئولان در آبرسانی به روستاها تنها و تنها آب شرب، جاده دسترسی و برق می‌خواهند.

یکی از اهالی روستای سیلاب گفت: مشکل آب داریم یک ماه آب نداریم شبکه لوله‌کشی آب شرب روستا مشکل دارد ولی آب و فاضلاب روستایی تاکنون سراغی از روستائیان نگرفته است.

این جوان روستایی افزود: مردم روستا هزینه کنتور و نصب آن را پرداخت کرده‌اند ولی هنوز خبری از نصب نیست و البته ماهیانه شاهد صدور فیش بدون کنتور هستیم.

وی با تاکید بر اینکه وضعیت بهداشت عمومی روستاهای منطقه سیلاب و کلوار مطلوب نیست افزود: مردم این روستاها از آب رودخانه استفاده می‌کنند در حالی در آلوده بودنش شک ندارند ولی مجبور هستند.

نسل به نسل در بند محرومیت

یکی از دختران منطقه محروم سیلاب و کلوار که از ترک تحصیلش به دلیل نبود مدرسه در نزدیکی روستا نگران بوده و می‌گوید: : امکان ندارد برخی مسئولان بتوانند حتی یک ساعت در خانه‌هایی که اهالی سیلاب و کلوار در آن می‌خوابند استراحت کنند.

فرزانه با بیان اینکه آب و برق نداریم تصریح کرد: 5 برادر دو خواهر در یک اتاق کوچک زندگی می‌کنیم و همین یک اتاق به دلیل نبود آشپزخانه به عنوان آشپزخانه نیز استفاده می‌شود.

مردم محروم "سیلاب و کلوار " بویراحمد فکر می‌کنند نسل اندر نسل محروم و مستضعف بوده و باید همچنان با این نداری و فقر دست و پنجه نرم کنند و البته به دلیل بی توجهی برخی مسئولان این مشکلات پایانی ندارد.