کارآفرین‌های بالقوه؛کارآفرین‌های بالفعل

به هر حال کارآفرینان منابع را مدیریت می‌کنند تا چیزی تازه به‌وجود بیاورند. گاهی این پدیده تازه یک شغل است مانند کسی که با برشکاری، کسب و کاری راه می‌اندازد و آن را توسعه می‌دهد؛ ‌گاهی این پدیده کالاست مثل کارآفرینی که ماکت خوراکی‌ها را می‌سازد و می‌فروشد و گاهی هم پدیده تازه می‌تواند یک خدمت باشد، مانند کسی که تصمیم می‌گیرد در یک شبکه گسترده خریدهای منازل را عهده‌دار شود.

آنچه شرط موفقیت یک کارآفرین محسوب می‌شود، سرعت پیشرفت اقتصادی اوست. درواقع یک کارآفرین چیزهایی را در بازار اشتغال و تولید و ارائه خدمت می‌بیند که دیگران آنها را نمی‌بینند یا غیرمهم می‌پندارندشان، اما دیدن همیشه کافی نیست و یک کارآفرین موفق باید بتواند در کنار داشتن ایده، با جرات دست به اقدام نیز بزند، چراکه جهان پر از کارآفرین‌های بالقوه‌ای است که گرچه ایده‌های خوبی برای ایجاد تحولات عظیم در بازار داشته‌اند، اما عزم راسخ برای اقدام نداشته‌اند و به همین دلیل فکرهای نابشان عقیم مانده و به مرحله اجرا و عمل نرسیده است.