در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
یادداشت
شادی در بدترین زمان و مکان ممکن
در خبرها آمده بود شنبهشب پرچم پرسپولیس را در تبریز به آتش کشیدهاند! شاید این حرکت، واکنش برخی تماشاگران به شادی و پایکوبی بازیکنان تیم قهرمان و هواداران این تیم در تبریز بود؛ اما کاش این شادی هرچند اندک در این برهه و در این مکان انجام نمیشد؛ در استانی که عزادار یک حادثه طبیعی و مرگ تعدادی از هموطنان آذری بود.
تجربه نشان داده ایرانیها نسبت به وقایع ریز و درشت حساسیت بالایی دارند و شاید هواداران و بازیکنان پرسپولیس همان شادی اندک را هم باید به احترام هموطنانشان کنار میگذاشتند. بیتردید نباید به اتفاق تلخ ورزشگاه یادگار تبریز، ورزشی نگاه کرد و آن را به قهرمان نشدن تراکتور مرتبط دانست که مردم تبریز، فوتبالفهمتر از این حرفها هستند. آنها شاید این شادی را نوعی بیاحترامی به قربانیان سیل استان میدانستند. شادی برای قهرمانی سخت در این فصل خستهکننده، حق پرسپولیسیها بود؛ اما کاش کمی خویشتنداری میکردند تا این جشن به صورت کامل در پایان بازی چهارشنبه برگزار شود. این شاید یکی از درسهای فوتبال حرفهای به ما باشد که منطبق با وقایع، احساساتمان را هدایت و کنترل کنیم.
سالهاست درباره این که واژه فرهنگی به کار رفته در پسوند باشگاهها، هیچ کاربرد عملی قابل اعتنایی ندارد و هرگز مورد استفاده مدیران قرار نمیگیرد، حرفهای بسیاری زده شده؛ اما نه این عنوان حذف میشود و نه فرهنگ به موضوعی مهم تبدیل میشود. پرسپولیس به عنوان بزرگترین و پرطرفدارترین تیم فوتبال ایران، باید در این مورد خاص، تصمیمی مناسب میگرفت تا بهانه به دست کسی ندهد. میشد همه چیز را به پایان بازی چهارشنبه و در حضور هواداران پرشمار حاضر در ورزشگاه آزادی موکول کرد تا بهانهای باقی نماند.
سیدمهدی فاطمی
جامجم
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
