فارغ‌التحصیلان نفت در انتظار یک تصمیم

به گزارش عصر نفت، یکی از مسائلی که آقای وزیر نفت عنوان کرد، روی این مهم تمرکز داشت که بحث استخدام از عهده وی خارج بوده و سازمان اداری و استخدامی کشور در این باره تصمیم‌گیر است، اما پاسخگوی این ابهام نبود که اگر استخدام از اختیار وی خارج است، چگونه ممکن است جلوگیری از استخدام تابع اختیارات وزیر نفت باشد؟!

اگر مباحث مربوط به استخدام تابع بخشنامه‌های سازمان امور اداری و استخدامی است، چرا ایشان بخشنامه صادر کردند که باید از جذب هرگونه نیرو اجتناب شود؟ اگر بخشنامه آقای وزیر در راستای مصوبه سازمان اداری و استخدامی بوده، تصویب و اعلان بخشنامه عدم جذب فارغ‌التحصیلان موازی تلقی نمی‌شود؟ البته چنین پدیده‌ای از مقام عالی وزارت بعید است.

نکته دیگر آن که چطور می‌توان در دفترچه کنکور صحبت از اولویت جذب و استخدام کرد، اما سازمان اداری و استخدامی کشور مانع آن شود؟!

ایشان معترف بودند تا پیش از سال 94 در دفترچه کنکور حق اولویت برای دانشگاه نفت وجود داشته، اما بلافاصله اشاره کردند به دنبال این موضوع هستند تا در صورت نیاز به استخدام، نیاز از تمام فارغ‌التحصیلان دانشگاه‌های دولتی و غیر‌دولتی فراهم شود؛ به بیان بهتر ایشان منکر اولویت فارغ‌التحصیلان دانشگاه نفت در استخدام شدند و دلیل آن را تلاش و کوشش دانشجویان سایر دانشگاه‌ها دانستند و این که آنها نیز حق استخدام دارند، اما متذکر این نشدند که داوطلبان کنکور سراسری با اعتماد به قول مسئولان نظام و دفترچه کنکور و با رتبه‌های تک‌رقمی این دانشگاه را انتخاب کرده‌اند، دانشجویانی که می‌توانستند دانشگاه‌های تهران را انتخاب کنند، اما سختی تحصیل در راه دور و روزهای گرم جنوب را به جان خریده و اقبال خود را در دانشگاه صنعت نفت دیدند! آیا این دانشجویان تلاش نکردند؟ درس نخوانده‌اند؟

اگر قرار بر استخدام نبود چرا باید تک‌رقمی‌های کنکور این دانشگاه را انتخاب می‌کردند؟ از زمانی که اولویت استخدام از دانشگاه صنعت نفت برداشته شده، رتبه‌هایی که این دانشگاه را انتخاب کرده‌اند، دو رقمی هستند در صورتی که تا پیش از سال 95 در هر دوره به صورت میانگین پنج نفر تک‌رقمی (درمقطع ارشد) حداقل در گرایش حقوق نفت و گاز حضور داشتند.

آقای وزیر در مجلس صحبت از کمک‌هزینه کرد، اما جدای از ظاهر جذاب آن به جزئیات و نحوه بازپرداخت این کمک هزینه و وام‌ها اشاره نداشت! نکته اینجاست که کل وام‌های اعطایی از جانب دانشگاه صنعت نفت با وام‌های دانشجویی اعطایی از جانب سایر دانشگاه‌های دولتی تقریبا برابر است. اما تفاوت اینجاست که برای فارغ‌التحصیل شدن دانشجویان دانشگاه صنعت نفت باید وام اعطایی به دانشجویان به صورت یکجا به دانشگاه صنعت نفت پرداخت شود در صورتی که اگر این وام‌ها از دانشگاه‌های دولتی دیگر اخذ شود، بعد از فارغ‌التحصیلی ماهیانه متوسط 10 هزار تومان باید بازپرداخت صورت گیرد. پس از باب پرداخت کمک هزینه و وام و... منتی سر دانشجویان نیست! در ثانی دانشگاه صنعت نفت از اعطای این وام‌ها به عنوان امتیاز دانشگاه صنعت نفت نسبت به سایر دانشگاه‌های دولتی یاد می‌کند، اما نحوه بازپرداخت این وام‌ها را یاد‌آور نمی‌شود.

می‌گویند نیاز به نیرو نیست اگر نیازی به نیرو در بدنه وزارت وجود ندارد، چرا پس به هر شرکت دولتی مراجعه می‌شود از کمبود نیرو شکایت دارند؟ آقای وزیر، اگر بورسیه تعهد استخدامی ایجاد نمی‌کند، چرا از دانشجویان تعهدنامه محضری اخذ می‌شود؟ چرا باید دو کارمند دولتی ضامن دانشجو شوند تا پس از فارغ‌التحصیلی به استخدام وزارت نفت در بیاید و این که چرا به صرف درخواست دانشجویان مدارک مربوط به فارغ‌التحصیلی آزاد نمی‌شود؟! چرا اگر فارغ‌التحصیل تمایلی به جذب نداشته باشد باید غرامت بپردازد؟ چرا اگر فارغ‌التحصیل در مراحل جذب با مشکل روبه‌رو شد و به هر دلیلی از استخدام بازماند باید غرامت بدهد؟

دقت کنید دانشجویان باید شش ماه منتظر بمانند تا وزارت نفت به استخدام آنها اقدام کند و اگر استخدام حاصل نشد، مدارک دانشجویان آزاد می‌شود و حتی دانشگاه صنعت نفت در صورت قبولی فارغ‌التحصیلان در مقطع بالاتر، به تحویل مدرک اخذ شده اقدام نمی‌کند.