آیین های نوبرانه نوروز در مازندران

به گزارش مهر، در میان غلغله رفت‌وآمد مردم شهر، بوق اتومبیل‌ها، فریاد فروشندگان دوره‌گرد و صدای قژقژ چرخ‌دستی، هیاهوی مبهم ماشین‌ها و دستگاه‌ها، نوایی شاد و فرح‌بخش از دور به گوش می‌رسد.

نوایی هماهنگ با روییدن شکوفه‌های صورتی و سپید، جوانه زدن درختان، جوشش چشمه‌ساران و انتظار سبز شدن گندم‌ها در ظروف سفالین خانه‌ها و در میانه آن، لباس‌های سنتی پرچین، چرخان و رنگارنگ زنان مازندران چنان نمادی است از حرکت دوار زمین در مدار اعتدال بهاری و رویش گل‌های هزار رنگ‌بر آن و در کنار آن، لباس سنتی سیاه وسپید مردان که انگار جلوه‌ای از شب و روز است.

« باد بهارون بموئه، نوروز سلطون بموئه...» نوای خاطره‌انگیز، نزدیک و نزدیک‌تر می‌شود. گروهی با ساز و نوای نوروزی در حرکتند و با اسپندی که در آتشدان دود می‌کند و فانوسی که چراغ راه است، نوید آمدن بهاری دیگر را به مردم شهر می‌دهند.

*نوروزبازار و آیین عروس برون در سوادکوه

رضا دانش‌زاده، رئیس اداره میراث فرهنگی و گردشگری شهرستان سوادکوه، در خصوص، برگزاری نوروز بازار در سطح شهرستان‌های سوادکوه و سوادکوه شمالی گفت: این آیین به‌صورت کارناوال شادی و برگرفته از آداب‌ورسوم بومی و قدیمی مردم منطقه است. وی هدف از این کارناوال را ایجاد شادی و شور در میان مردم و همچنین، یادآوری و احیای آداب رسوم محلی بیان کرد.

وی در ادامه افزود: اعضای گروه نوروز بازار، همه از مردم خود منطقه و آشنا به آداب و لهجه بومی منطقه است و متشکل از 25 زن و مرد با لباس‌های سنتی و محلی منطقه است و از مسیرهای از پیش مشخص‌شده، در سطح شهر حرکت خواهند کرد و در حین حرکت به اجرای موسیقی سنتی، نوروز خوانی، عروس برون، اسپند دود کردن و همچنین اجرای برخی دیگر از آداب بومی و سنتی منطقه خواهند پرداخت.

روز به پایان نزدیک شده و کارناوال نوروزی نیز به انتهای راه رسیده است، جایی که آتشی بزرگ مهیاست تا به دور آن برای بار آخر، نوای نوروزی آمدن بهار خوانده شود، در سرنا و قره‌نی دمیده شود و چوب‌ها در آسمان به رقص درآیند.

برگزاری آیین‌های سنتی‌ ازاین‌دست، در کنار شادی‌بخشی و آفریدن لحظاتی خوش برای همه بینندگان آن، همچون کتاب گویا و مصوری از پیشینه تاریخی هر سرزمینی است. کتابی که همه را جذب نظاره و خوانش آن می‌کند و به شیوه‌ای ملموس و عینی، بازگوکننده آداب و سنن پیشینیان به غیربومیان در حال گذر، مردم بومی و بخصوص کودکان است، کودکانی که سفیران آداب‌ورسوم هر منطقه به آیندگان هستند.