فیلم - صفحه 19

فیلم «ستون۱۴» به کارگردانی امیرحسین همتی داستان خواهر و برادری به نام‌های ساناز و یاشار را روایت می‌کند که گذشته مربوط به خود را دارند و بسیار ثروتمند هستند. آنها وقتی تحت فشارهای روانی هستند بازی می‌کنند اما این یک بازی معمولی نیست. آنها با شرط بستن بر سر جان آدم‌ها بازی می‌کنند و این بار قرعه به نام فردی به نام جلال می‌افتد که قربانی بازی آنها شود و فاجعه‌ای رخ می‌دهد.

فیلم سینمایی «خبرنگار» با گویندگی 32 نفر از گویندگان گفتار فیلم در واحد دوبلاژ اداره کل تامین و رسانه بین الملل سیما دوبله شد.

السلام علیک یا علی النقی الهادی السلام علیک یا حسن بن علی العسکری سلام بر آقایم و مولایم امام هادی، سلام بر آقایم و مولایم امام حسن عسکری، سلام بر جد و پدر و مادر و عمه گرامی مولایم حضرت امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه)؛ خدای من... یک گنبد و بارگاه برای این همه مولود آستان عصمت! یک گلدان برای این همه گل زیبا و باشکوه! یک رحل برای این همه قرآن مجسم! یک آسمان برای این همه ستاره! یک مخزن برای این همه گنج! نیومدم بازی کنم! اینجا خانه ی پدری امام زمان(عج)

اگر می‌توانستم به دنیای یک فیلم سفر کنم، یکی از فیلم‌های صامت جناب چاپلین را انتخاب می‌کردم. مهم نیست«روشنایی‌های شهر» باشد، یا «عصر جدید» یا «جویندگان طلا»... . چمدان را برای سفر به هرکدام از این فیلم‌ها که ببندم، یقین دارم فال خوشبختی به نامم میفتد. اولین دلیلم منطقی‌ترین دلیل است.

نوید و جمشید محمودی برادران ایرانی افغانستانی‌تبار، با کارگردانی و تهیه آثاری همچون «چند متر مکعب عشق»، «رفتن»، «شکستن همزمان۲۰استخوان»، «هفت‌ونیم» و «مردن در آب مطهر» توانسته‌اند حضور خود را در سینمای ایران تثبیت کنند و با به تصویر کشیدن دغدغه‌هایشان درباره افغانستان، حضور جهانی قابل توجهی هم داشته‌باشند.

«بی‌رویا» یکی از سه فیلمی است که نسخه قاچاق آن به‌تازگی در فضای مجازی منتشر شده، آن هم درست کمی قبل از انتشار رسمی در یکی از پلتفرم‌ها. فارغ از این‌که پیشنهاد می‌کنیم نسخه قانونی فیلم را در اکران آنلاین ببینید، فرصت خوبی است تا به بهانه انتشار فیلم به دو صورت قاچاق و قانونی، سراغ تحلیل و بررسی نخستین فیلم بلند و سینمایی آرین وزیردفتری برویم که پیش از این در عرصه فیلم کوتاه موفقیت‌هایی داشت و آثاری چون «چرخ»، «هنوز نه» و «مثل بچه آدم» را در کارنامه دارد.

سینمای ایران به‌ویژه در دهه اخیر هرگاه تصمیم گرفته آینه‌ای در برابر معضلات اجتماعی مبتلا به نسل‌های مختلف جامعه باشد، متناسب با نوع نگاه فیلمساز و تهیه‌کننده اثر به سینمای اجتماعی، محصولات متفاوتی را فراروی مخاطبانش قرار داده است. برخی فیلمسازان بسراغ فیلمنامه‌های رویدادمحور با شخصیت‌های متعدد و داستانک‌های فراوان رفته‌اند و بعضا آثار پر‌سر‌و‌صدایی هم تولید کرده‌اند و برخی دیگر با تکیه بر برخی از گونه‌های شناخته شده سینمای جهان در چارچوب‌های محدودتر و با فیلمنامه‌های شخصیت‌محور به‌گونه دیگری از سینمای اجتماعی پرداخته‌اند که البته هر‌کدام از این دو دسته هم مخاطبان و علاقه‌مندان ویژه خودشان را داشته و دارند.

رهبر انقلاب: گاهی اوقات شما می‌بینید از یک روستا یک شخصیّت منوّر و نورانی برمیخیزد؛ از یک روستای اطراف شهریار یک جوان فداکار و نورانی مثل مصطفیٰ صدرزاده به وجود می‌آید. ما از این مصطفیٰ‌های #صدرزاده در تمام سرتاسر کشور بسیار داریم، هزاران داریم؛ اینها همه امیدبخش است.

فیلمی با عنوان «ایسفا» را مشاهده کنید.

بعضی فیلم‌ها انگار نشانی از هنر و جغرافیای ایرانی ندارد. یعنی اگر بازیگر و زبان فارسی را از آنها حذف کنیم، اتفاق خاصی برای‌شان رخ نمی‌دهد؛ چراکه کارگردانان چنین آثاری که معمولا تجربه اولین اثر سینمایی‌‌شان را از سر می‌گذارنند، بیشتر از این‌که نگاه فرهنگی به جامعه پیرامون‌شان داشته‌باشند بر تجمل‌گرایی افراطی، همراه با ادا و اطوارهای اجرایی، سعی می‌کنند اثری به‌اصطلاح خاص بسازند.

سر لارنس اولیویه شخصیتی بود که شبیه هیچکس نبود. مردم اغلب از او به عنوان بزرگ‌ترین بازیگر نسل خود و گاه تمام دوران‌ها یاد می‌کنند، اما او در پشت صحنه به شدت با رازهای دردناکی دست و پنجه نرم می‌کرد که در طول زندگی‌ و تا پایان غم‌انگیز آن، دنبالش می‌کردند.

رنگی کردن عکس های سیاه و سفید با یک کلیک با دیدن این فیلم یاد بگیرید.

حسین دارابی معتقد است که هرچند «مصلحت» در مواردی از برخی خطوط قرمز عبور می‌کند اما در عین حال پای یک‌سری از اصول خیلی جدی ایستاده است.

رقص در غبار فیلمی ایرانی به کارگردانی اصغر فرهادی محصول سال ۱۳۸۱ است.

نماهنگ قلب ایران را مشاهده کنید.

نصرالله پژمانفر، رئیس کمیسیون اصل 90 مجلس شورای اسلامی گفت: دولت هشت ساله آقای روحانی تمام شد و به مردم گفتند که ما با اینترنت مخالفیم و از طرح صیانت بد گفتند و آن را تبدیل به فحش سیاسی کردند.