نان، قوت غالب و اصلی سفره خانوارهای ایرانی است. به همین دلیل دولتها همواره تلاش میکنند با پرداخت یارانه به گندم و آرد، این کالای اساسی را با قیمتی پایینتر از هزینه واقعی تولید در اختیار مردم قرار دهند. براساس قانون بودجه امسال، حدود ۵۰۴هزار میلیارد تومان برای خرید تضمینی گندم در نظر گرفته شده بود که براساس گزارش سازمان هدفمندسازی یارانهها، از ابتدای فصل برداشت تا ۱۵آبان امسال بالغ بر ۴۰۴/۷هزار میلیارد تومان برای خرید تضمینی گندم پرداخت شد. علاوه بر این، در جدول منابع و مصارف هدفمندی یارانهها نیز حدود ۲۹۰هزار میلیارد تومان برای پرداخت یارانه نان به ذینفع نهایی پیشبینی شده است. درواقع دولت ابتدا گندم را از کشاورزان با قیمت تضمینی خریداری میکند و سپس آن را در اختیار کارخانههای آرد قرار میدهد تا آرد مورد نیاز نانواییها با نرخ یارانهای تأمین شود. در نهایت نیز مردم نان را با قیمت بسیار کمتر از هزینه تمامشده خریداری میکنند. این زنجیره نشان میدهد که هر کیسه آرد یارانهای، بخشی از منابع عمومی کشور را به خود اختصاص داده و خروج آن از مسیر مصرف خانوارها به معنای هدررفت منابعی است که باید صرف تأمین قوت غالب مردم شود. با این حال یکی از مشکلاتی که در سالهای گذشته بارها از سوی مسئولان و کارشناسان مطرح شده، انحراف آرد و نان به مصارف غیرمتعارف است. بخشی از نان تولیدشده بهجای آنکه در سفره خانوار قرار بگیرد، پس از خرید و خشکشدن به مصرف خوراک دام و طیور راه پیدا میکند. این اتفاق در شرایطی رخ میدهد که دولت برای خرید گندم و تأمین آرد منابع قابلتوجهی هزینه میکند. این منابع در نهایت از محل درآمدهای عمومی و بودجه کشور تأمین میشوند و کسری بودجه میتواند از مسیر تشدید تورم، هزینههای آن را به مردم منتقل کند. از این منظر، جلوگیری از انحراف یارانه نان تنها یک اقدام نظارتی نیست، بلکه میتواند به حفظ منابع عمومی و کاهش فشار بر بودجه کمک کند.
کد خبر: ۱۵۷۵۴۷۸ تاریخ انتشار : ۱۴۰۵/۰۹/۰۱