قتل ناخواسته مرد بیگناه با شلیک گلوله

23 شهریور 92 با شنیده شدن صدای گلوله از داخل گاراژی در خیابان دماوند، تیمی از ماموران به محل اعزام شدند. گلوله به قتل مردی 33 ساله منجر شده و متهم فرار کرده بود. پس از یک ماه تحقیق، متهم در مسافرخانه‌ای در سرعین دستگیر شد و پس از انتقال به کلانتری به قتل اعتراف کرد تا پرونده‌اش برای صدور حکم در اختیار قضات شعبه 71 سابق دادگاه کیفری استان تهران قرار گیرد. قضات این شعبه به درخواست اولیای دم و با توجه به مدارک موجود، متهم را به قصاص محکوم کردند اما این حکم در دیوان عالی کشور رد شد. به گفته قضات دیوان عالی، گلوله خارج شده از بدن مقتول، تغییر شکل داده بود. در حالی که این اتفاق نمی‌توانست ناشی از برخورد گلوله با بدن مقتول باشد. به این ترتیب، پرونده برای رسیدگی دوباره در اختیار شعبه دوم دادگاه کیفری استان تهران به ریاست قاضی زالی قرار گرفت.

در جلسه رسیدگی، مادر مقتول از طرف خود و دو فرزند صغیر مقتول درخواست قصاص کرد. سپس متهم پشت جایگاه قرار گرفت و گفت: «من با یکی از دوستانم به نام سهیل اختلاف داشتم. او مدتی قبل دوستانش را اجیر کرده بود تا از طلافروشی من سرقت کنند، اما موفق نشده بود. مدتی بعد، با ماشین به من زد و باعث جراحت شدیدم شد. من 14 میلیون تومان پول درمان داده بودم و سهیل قول داده بود همه این مبلغ را به من برگرداند؛ اما هر بار با بهانه‌های مختلف، زیر قولش می‌زد. حتی یک بار یکی از دوستان صمیمی‌ام را به خانه‌اش برد و بشدت کتک زده بود تا مرا از گرفتن پولم منصرف کند. همین رفتار باعث شد فکر انتقام به سرم بزند. از طریق یکی از دوستانم در غرب کشور سلاحی را تهیه کردم و منتظر فرصت شدم. روز حادثه می‌دانستم سهیل به گاراژ یکی از دوستانش (مقتول) رفته است. به آنجا رفتم و وارد گاراژ شدم. تا سهیل را دیدم، برای این که او را بترسانم، چند تیر هوایی شلیک کردم، اما گلوله‌ها با اصابت به سقف کمانه کرد و به بدن مقتول خورد. من هیچ اختلاف و خصومتی با مقتول نداشتم و فقط می‌خواستم سهیل را بترسانم.»

با پایان اعترافات متهم، قضات برای صدور رای وارد شور شدند. اگر قتل شبه عمد ثابت شود، متهم از قصاص نجات پیدا می‌کند و به حبس محکوم می‌شود.