فال

تعبیر رفت یار سفرکرده می‌رسد

ای کاج هر چه زودتر از در درآمدی

روزهای خوش و خوشحالی در راه است و به خواسته خود خواهی رسید. شکرگزاری را فراموش نکنید.

اردیبهشت

دلا طمع مبر از لطف بی‌نهایت دوست

چو لاف عشق زدی سر بباز چابک و چست

برای رسیدن به مقصود خود به خدا توسل کن و نذر و دعا را فراموش مکن. راستگو و راست رفتار باش.

خرداد

جهان و هر چه در او هست سهل و مختصر است

ز اهل معرفت این مختصر دریغ مدار

اکنون که پس از تحمل سختی‌ها به آرامش رسیده‌ای، همراهان زمان سختی را فراموش نکن و زکات خوشبختی‌ات را بده.

تیر

دلت به وصل گل ای بلبل صبا خوش باد / که در چمن همه گلبانگ عاشقانه توست

خوش‌بیانی و روی گشاده شما باعث جلب نظر بقیه خواهد شد. شکایت و غرزدن را کنار بگذارید و از امروز مردم‌دارتر باشید.

مرداد

شب ظلمت و بیابان به کجا توان رسیدن / مگر آن که شمع رویت به رهم چراغ دارد

نمی‌توان با نگاه منفی به همه چیز در زندگی نگریست، گاهی لازم است انسان عینک خوش بینی بر چشم بگذارد و با آن جهان را تماشا کند.

شهریور

گر چه یاران فارغند از یاد من

از من ایشان را هزاران یاد باد

تاسف خوردن به روزگار گذشته و رفقا و عزیزانی که از دست داده اید،‌ دردی از امروز شما دوا نمی‌کند. دست از مرور گذشته بردارید و راه نویی را در پیش بگیرید.

مهر

تو پیک خلوت رازی و دیده بر سر راهت

به مردمی نه به فرمان چنان بران که تو دانی

آنچه در دل داری و راز توست سعی کن با کسی در میان نگذاری هرکسی محرم زندگی شما نیست.

آبان

من از چشم تو ای ساقی خراب افتاده‌ام لیکن / بلایی کز حبیب آید هزارش مرحبا گفتیم

روش‌های مختلفی را برای رسیدن به هدف امتحان کرده‌ای، اما به نتیجه نرسیده است. این‌بار حساب شده‌تر قدم‌بردار.

آذر

دوش سودای رخش گفتم ز سر بیرون کنم/ گفت کو زنجیر تا تدبیر این مجنون کنم

قبل از هر تصمیمی و قطع رابطه‌ای باید تمام جوانب را بررسی کرد و نمی‌توان یک طرفه به قاضی رفت.

دی

یاران همنشین همه از هم جدا شدند

ماییم و آستانه دولت پناه تو

در انتخاب دوستان باید دقت فراوان داشت، دوستی فقط در خوشی‌ها نیست و در گرفتاری نیز باید در کنار هم باشیم.

بهمن

سود و زیان و مایه چو خواهد شدن ز دست

از بهر این معامله غمگین مباش و شاد

مادیات دنیا تا به حال به کسی وفا نکرده و از این به بعد هم نخواهد کرد به خاطر دنیا خودتان را آزار ندهید.

اسفند

دوش سودای رخش گفتم ز سر بیرون کنم

گفت کو زنجیر تا تدبیر این مجنون کنم

کدورت داشتن از یکدیگر به دلیل اتفاقی که سال‌ها پیش رخ داده منطقی نیست، برای آشتی قدم جلو بگذارید.