عبور از شلوغ‌ترین چهارراه جهان

همراهی با وزیر خارجه در سفر به سه کشور آسیای‌شرقی مجالی فراهم آورد تا هرچند کوتاه اما از نزدیک با مردمی که دنیا آنها را به سختکوشی و حفظ آداب و رسوم می‌شناسند، آشنا شوم. اولین موضوعی که به محض ورود به فرودگاه توکیو توجه ما را جلب کرد، نظم و انضباط بسیار در این فرودگاه بود. در مسیر فرودگاه به هتل نیزبه هر طرف که نظر کردیم، چشم اندازی زیبا از یک شهر با ساختمان‌های شیک خودنمایی می‌کرد. در طول دو روزی که در توکیو بودیم، برخلاف تصورمان خبری از زنان کیمونو پوش نبود و لباس رسمی زنان ژاپن جای خودش را به پالتوهای ساده و شیک زمستانی داده بود. نکته جالب در چهره مردم ژاپن این است که حدس زدن سن و سال آنها کار سختی است، مثلا خانم‌های 30، 40 و 50 ساله تفاوت زیادی در ظاهر ندارند.

کد خبر: ۹۷۹۱۴۴

مردم توکیو تودار هستند و چندان احساسات خود را بروز نمی‌دهند و این موضوع در برقراری ارتباط با آنها، خارجی‌ها را دچار مشکل می‌کند و البته مشکل دیگر این است که آشنایی چندانی با زبان انگلیسی ندارند.

از جمله زیبایی‌های شهرتوکیو، تماشای بلندترین برج مخابراتی جهان به اسم «اسکای تری» یا درخت آسمان است. شلوغ‌ترین چهارراه جهان به نام «شیبویا» نیز در توکیو قرار دارد، گفته می‌شود روزانه 500 هزار نفر از این چهار راه عبور می‌کنند، البته در این چهارراه که در منطقه نسبتا مرفه توکیو قرار دارد، می‌توان انواع مد را نیز مشاهده کرد.

بر عکس تهران، در خیابان‌های توکیو ماشین‌‌ها در کنار خیابان پارک نمی‌شوند چون مردم این شهر قبل از خرید ماشین حتما باید امتیاز پارکینگ خریداری کنند.آسفالت‌ خیابان‌‌های توکیو از جنس نانو است به همین دلیل در زمان بارندگی آب در زمین نفوذ نکرده و به مسیرهایی که طراحی و ساخته شده، هدایت می‌شود.

در این شهر هر چه چشم چرخاندم، از پلیس خبری نبود و علت آن دوربین‌هایی است که در تمام شهر وظیفه کنترل شهروندان را به عهده دارد. تا یادم نرفته این را هم اضافه کنید که در توکیو مقررات سختی برای استعمال‌کنندگان دخانیات وجود دارد و آنها نمی‌توانند در اماکن عمومی، فروشگاه‌ها و حتی بسیاری از مراکز تفریحی سیگار بکشند و مکان‌های مخصوصی برای آنها در نظر گرفته شده است.

ژاپنی‌ها احترام بسیاری برای سالمندان قائل هستند و از طرفی به‌دلیل مشغله زیاد نمی‌توانند در کنار سالمندان باشند به همین دلیل خدماتی با عنوان «دی سرویس» در این شهر وجود دارد که می‌توان گفت شبیه مهد‌های کودک ما عمل می‌کند،این مراکز با توجه به ساعتی که خانواده‌ها مشخص می‌کنند، سالمندان را به مکان‌هایی می‌برند که همسن و سال‌هایشان در آنجا حضور دارند، در این مراکز برای آنها برنامه‌های متنوعی در نظر گرفته شده است. به‌عنوان مثال یک روز را به گردش و تفریح سالمندان و روزی دیگر را به درمان آنها اختصاص می‌دهند.

با همه اینها برخی از ایرانی‌های ساکن توکیو این شهر را برای تفریح و اقامت کوتاه‌مدت مناسب می‌دانند اما این شهر برای اقامت طولانی مدت خسته‌کننده است. شاید به‌دلیل تفاوت فرهنگی زیادی که بین ایران و ژاپن است و همچنین نوع غذاهایی که ژاپنی‌ها می‌خوردند اما برای مردم ایران اصلا خوشایند نیست.