ویکتور هوگو چهره ادبی فرانسه درگذشت

ویکتور هوگو ، درخشان ترین شخصیت ادبی فرانسه در قرن نوزدهم ، در 26 فوریه 1802 م در شهر بزانسون فرانسه به دنیا آمد.

کد خبر: ۹۷۲۹۵

وی ابتدا وارد عرصه ادبیات شد و پس از مطالعه آثار بزرگان ، مقام ادبی مهمی به دست آورد. او در 25 سالگی به عضویت آکادمی فرانسه پذیرفته شد و همزمان به عنوان نماینده به پارلمان فرانسه راه یافت ، هوگو در زمان حکومت ناپلئون سوم ، به دلیل مخالفت با سیاست های مستبدانه وی از صحنه سیاست دور افتاد و نزدیک به 19 سال در تبعید به سر برد. در همین دوران بود که ویکتور هوگو ، رمان های ماندگار خود را خلق کرد. هوگو را می توان مروج و پیشاهنگ مکتب رمانتیسم در این دوره دانست ؛ چرا که این مکتب به وسیله او به اوج شکوفایی و رشد رسید. براساس مکتب رمانتیسم ، قواعد و سنت های کلاسیک ، مانع درک طبیعت ، لذت بردن از آن و بیان آن بود. این مکتب به برتری احساسات و تخیل بر عقل باور داشت و معتقد بود که هنرمند باید بدون هیچ قیدی به بیان احساسات خود بپردازد. هوگو، طرفدار آزادی در هنر بود. وی در اشعار خود از موضوعات مختلفی سخن رانده و از همه صورت ها و اشکال هنری بهره گرفته است ؛ از سروده های حماسی تا هجوگویی و مرثیه در اشعار او ، مضامینی چون تضاد نیکی و بدی ، وجدان و بی وجدانی و روشنایی و تاریکی مدنظر قرار گرفته است . ویکتور هوگو محبوب ترین نویسندگان زمان خود به شمار می آمد. این محبوبیت تا حدی به سبب تبعید وی که رنگی افسانه ای به خود گرفت ، به وجود آمد. علاوه بر این ، به سبب وضع سیاسی زمان بود که او را مظهر حکومت تازه معرفی می کرد. همچنین به سبب حساسیت و ادراک او در برابر احساس های بشری بود که بیشتر با محرومیت ها و ناکامی های بشر ارتباط می یافت . فصاحت بیان وی که در عین حال از سادگی برخوردار بود و نبوغ پرثمر و تنوع استعدادش مزید بر علت بود. ویکتور هوگو طرفدار اصلاحات به نفع طبقات محروم و رنجدیده بود. مساله بزرگ از دیدگاه او بی عدالتی بود که از آن به عنوان بدی یاد کرده است . زندگی هوگو به رغم ماتم ها و بدبختی های خانوادگی و به رغم تبعیدها، زندگی پیروزمندانه ای بود، برخوردار از سرنوشتی استثنایی با مفاخر فوق العاده . هوگو مظهر درخشان ملت جمهوریخواه بود. خطابه هایش در موارد مختلف ، انعکاس وسیعی به همراه داشت و هر روز بر افتخار او افزوده می گشت . ویکتور هوگو در سالهای پایانی عمر مورد احترام و ستایش عمومی بود ، به طوری که در جشن تولد هشتاد سالگی اش ، 600 هزار تن از مردم پاریس و شهرهای دیگر فرانسه برای تهنیت و گرامیداشت او در برابر خانه اش گرد آمدند. بینوایان ، مردی که می خندد ، کارگران دریا ، ناپلئون کوچک ، گوژپشت نتردام و روح انسان از معروف ترین رمان های ویکتور هوگو هستند. ویکتور هوگو سرانجام در 22 می 1885 میلادی در 83 سالگی در اوج محبوبیت و شهرت درگذشت و پس از تشییع باشکوه در پاریس به خاک سپرده شد.