غول آزاد شد، اما به حرف صاحبش نیست

این هفته پرسش ما یک جمله نیست، بلکه فقط همان یک کلمه آشنا را گفته‌ایم و از مردم خواسته‌ایم فکرهای‌شان را درباره آن به زبان آورند. شما با شنیدن کلمه «سوریه» به چه چیز می‌اندیشید؟

مدافعان اگر نبودند، داعش اینجا بود

مهیا الهی، 38 ساله، شغل آزاد: وقتی از سوریه اسم می‌برید خاطره مدافعان حرم در ذهنم زنده می‌شود. اگر این شهدا نبودند، امروز داعش در خاک ایران بود. در واقع ایران از طریق مبارزه با داعش در سوریه چند هدف را دنبال می‌کند. نخست، قدرت نظامی‌اش را به کل منطقه خاورمیانه می‌فهماند و نشان می‌دهد که یکی از قطب‌های اصلی قدرت در منطقه است و می‌تواند این نقطه از جهان را اداره کند. دوم، داعش را در خارج از مرزهایش نگه داشته است و اجازه نداده این آتش به مرزهای ما سرایت کند. سوم، از اماکن متبرکه شیعه حمایت می‌کند. چهارم شیعه را در خاورمیانه قوی نگه می‌دارد. البته من چندین گزارش شنیده‌ام که وزارت اطلاعات، گروهک‌هایی تروریستی را در داخل کشور شناسایی و دستگیر کرده، اما تصور کنید اگر سربازان ما نبودند که با داعش در داخل سوریه بجنگند، امروز وضع داخلی کشور ما چه بود؟ به نظر من، ما امروز آرامش و ثبات داخلی مان را در وهله اول مدیون شهدا و جانبازان هشت سال دفاع مقدس و در وهله دوم مدیون شهدا و جانبازان نبرد با داعش هستیم، اما تفاوت این است که شهدای دفاع مقدس تا حد زیادی برای مردم شناخته شده هستند، درحالی که ما هنوز شهدای مدافع حرم را نمی‌شناسیم.

جن را چه کسی آزاد کرد؟

سمانه محمودی، 28 ساله، کارشناس ارشد علوم آزمایشگاهی: وضع آشفته امروز سوریه حاصل خصومت غرب با بشار اسد است. بخش عمده داعشی‌ها تروریست‌های تندرو و متعصب ساکن کشورهای اروپایی هستند که پس از گذراندن دوره‌های تخصصی نظامی برای پیوستن به داعش به سوریه سفر کرده‌اند. تجهیزات نظامی پیشرفته‌ای که داعش از آنها استفاده می‌کند هم به اذعان خود غربی‌ها، بوسیله عربستان تهیه می‌شود که به وسیله همان غربی‌ها ترغیب شده است تا داعش را قوی کند، چون به خیالش با قوی کردن داعش به اسد آسیب می‌زند. علت تلاش عربستان و اروپا برای نابودی کامل حکومت اسد از یک جنبه دشمنی این حکومت با اسرائیل و از جنبه دیگر اتحاد این کشور با ایران و حمایتش از ما در مجامع بین‌المللی است. به هر حال غرب برای سرنگونی بشار اسد برنامه طولانی‌مدتی داشت، ابتدا گروه‌های معاند را در این کشور به شکل زیرزمینی و نامحسوس تقویت کرد و سپس داعش را به وجود آورد و فعال کرد، اما با قوی کردن داعش ناگهان مهار از دست غرب در رفت و مثل آتش افروزی که خودش هم دچار سوختگی می‌شود، درگیر حماقت خودش شد. داعش قوی شد و مدعی قدرت شد و دیگر غرب هم نتوانست کنترلش کند و در حقیقت پس از مدت کوتاهی داعشی‌ها مستقیما و مستقلا قدرت را در دست گرفتند و دود این خرابکاری بزرگ در چشم اروپایی‌ها هم رفت و هزاران سوری به سمت مرزهای اروپا روانه شدند که نظم اقتصادی و اجتماعی و ثبات سیاسی این کشورها را تهدید خواهند کرد. فعالیت‌های داعش هم دیگر کاملا غیرقابل حدس و پیش‌بینی است و بعید نیست حالا عملیات تروریستی‌اش را در غرب هم پیش ببرد، همان‌طور که در فرانسه پیش برد. به نظرم وزیر امور خارجه روسیه چندی پیش حرف درستی زد که گفت «جن داعش را غرب از چراغ جادو آزاد کرد...» و حالا این غول آزاد شده است؛ اما به حرف صاحبش نیست ...

سوریه دیگر سوریه نمی‌شود

ناهید اسفندیاری، 35 ساله، پژوهشگر اجتماعی: سوریه دیگر هرگز سوریه نمی‌شود. به یاد دارم که چند سال پیش از آغاز جنگ‌ها در سوریه به این کشور سفر کردم. سوریه کشوری در حال رشد و پیشرفت بود. بشار اسد نمایندگی‌هایی از مجموعه هتل‌های مجلل دنیا را به سوریه آورده بود تا گردشگر جذب کند. موزه‌های سوریه پر بود از آثار کم‌نظیر تاریخی. کتابخانه‌ها پر بود از کتاب‌های نفیس. کافه‌ها و رستوران‌ها پر بود از مردمی شاد و راضی و خوشبخت. همه ادیان و اقوام در کنار هم با شادی و خوشی زندگی می‌کردند و هیچ تبعیض و خصومتی بین‌شان وجود نداشت. بشار اسد طرح‌های بزرگی برای مردمش داشت. همان زمان در چند سخنرانی شنیدم که می‌گفت «ما چیزی از ترکیه برای جذب گردشگر کم نداریم» و می‌خواست سوریه را به قطب گردشگری منطقه تبدیل کند تدمیر... پالمیرا.... حلب... دمشق ... لاذقیه... سوریه زمانی که من آن را دیدم کشور قلعه‌های با شکوه و زیارتگاه‌های زیبا بود، اما حالا از این کشور چه مانده است؟ هرچه از تاریخ داشتند نابود شده است. همه آثار باستانی را تخریب کرده‌اند. همه آنچه در موزه بوده است یا نابود کرده‌اند یا به غارت برده‌اند و به دلال‌های بین‌المللی عتیقه فروخته‌اند. ساختمان‌ها را خراب کرده‌اند. نه‌تنها خبری از توسعه‌ای بشار اسد نوید می‌داد نیست، بلکه این کشور پسرفت هم کرده است. تعداد زیادی از کودکان سوری کشته شده‌اند. هر خانواده عزادار چند عزیز است. دیگر چیزی از سوریه باقی نمانده است و گاهی به نظرم می‌رسد که حقیقتا آزاد کردن این کشور از چنگ داعش دیگر بی‌ثمر است، می‌دانید چرا؟ چون این کشور دیگر هیچ چیز ندارد، نه تاریخ، نه ثروت، نه علم، نه گذشته، نه آینده و نه سرمایه اجتماعی. این کشور دیگر کشور پیش از جنگ‌های داخلی نخواهد شد.

بلایی که سبک زندگی غربی به جان سوری‌ها انداخت

زیبا قنبری، 28 ساله، مربی مهدکودک: من فکر می‌کنم آشفتگی در سوریه ادامه همان جنبشی است که زمانی به بهار عربی موسوم شد، اما موج بهار عربی به سوریه که رسید با اقدامات تروریستی داعش درهم ‌آمیخته و به کلی مخدوش شد. بشار اسد، چند سیاست غلط داشت که امروز باعث آشفتگی کشورش شده است: اول این‌که او شهرهای بزرگش را آباد می‌کرد، اما به حواشی شهرها و مناطق روستایی رسیدگی نمی‌کرد، این باعث شد محروم‌ها زیاد و خشمگین شوند. دوم این‌که او بشدت مردمش را به رسانه‌های خارجی معتاد کرده بود و حتی سبک زندگی غربی را تا حدی تبلیغ می‌کرد. این سبب شد گروهی از سوری‌ها بسرعت با جریان‌سازی‌های همان رسانه‌ها برای طغیان و درگیری پیش بروند و سوم این‌که گروه‌های اطلاعاتی در سوریه بد و ضعیف عمل کردند، چون سال‌ها اغتشاشگرها در سوریه در حال ریشه دواندن بودند، اما حکومت از وجود آنها بی‌خبر بود تا زمانی که فعالیت‌های تروریستی‌شان علنی شد و نظم کشور را به کلی به هم زد.

سوریه، لقمه اسرائیل شد

محمد محسنی، 65 ساله، بازنشسته فرهنگی و راننده تاکسی: بشار اسد تا حدی پیرو سیاست‌های پدرش حافظ اسد در اداره کشورش است. حافظ اسد وقتی روی کار آمد سیاست اتحاد با روسیه و دشمنی با اسرائیل را پیش گرفت. از طرفی سال‌های سال اسرائیلی‌ها چشم طمع به بلندی‌های جولان داشتند و حتی برخی صهیونیست‌ها می‌گویند وسعت واقعی سرزمین‌شان، از نیل تا فرات است که یعنی باید سوریه هم جزئی از قلمرو اسرائیل باشد. بعلاوه بشار اسد با کشور ما هم دست دوستی داد و این رفاقت دلخوری آمریکا و عربستان و اروپا را به همراه داشت، ضمن این‌که آمریکایی‌ها از نزدیک شدن اسد به دشمن دیرین‌شان یعنی روسیه هم بشدت می‌ترسیدند، پس بشار اسد از همه جوانب، آمریکایی‌ها، سعودی‌ها و اسرائیلی‌ها را دلواپس کرد و همه این کشورها منافعی مشترک پیدا کردند تا برای حفاظت از آنها وارد عمل شوند و اسد را سرنگون کنند. فعالیت داعش در سوریه هم به علت حمایت همین کشورهاست. به نظر شما چرا پیشروی داعش تا به حال به سمت اسرائیل نبوده است؟ درحالی که داعشی‌ها با ادعای مسلمانی این همه خون مسلمان‌ها را ریخته‌اند، اما به صهیونیست‌ها، نگاه چپ نکرده‌اند، درحالی که صهیونیست‌ها، علنا مسلمان‌کشی می‌کنند.

آناهیتا اسفندیاری/ روزنامه‌نگار