محمدی‌راد: بیرون ماندن از لیگ و هیجانش آزاردهنده است

محمدی‌راد که تا چند روز پیش بیکار بود، از امروز با نوجوانان والیبال کار می‌کند. او خودش البته بیکاری‌اش در لیگ را خاصیت کارش می‌داند: «تیم داشتن یا نداشتن خاصیت مربیگری است. مربیگری همین است یا باید انتخاب نکنی یا با آن کنار بیایی و عواقبش را هم قبول کنی.» مربی تیم ملی والیبال درباره نداشتن تیم در لیگ برتر می‌گوید: «من از سه سال قبل روی نیمکت نشستن را با ارومیه شروع کردم. اما امسال شرایط برای مربیگری در لیگ برتر جور نشد. پیشنهادی نداشتم و کاری هم از دستم برنمی‌آمد.»

شاگرد اول دوره مربیگری درجه بین‌المللی بیرون ماندن از لیگ را اذیت‌کننده می‌داند: «برای کسی که کارش مربیگری است، بیرون ماندن از لیگ و هیجانش آزاردهنده است. من هم به جز مربیگری کار دیگری ندارم. من لیگ و هیجانش را خیلی دوست دارم. حالا هم هیجان لیگ شروع شده اما من تیمی ندارم که آن هیجان را حس کنم، بنابراین اذیت می‌شوم. البته خیلی هم سخت نیست.

من حالا منتظرم تا فرصت مناسبی برایم جور شود تا تجربیاتم را در جایی خرج کنم.»

غیبت او امسال در لیگ برتر والیبال، شاید فرصتی باشد که رحمان محمدی‌راد این بار تجربیاتش را به بازیکنان نوجوانان بدهد. به نسلی که قرار است جای نسل طلایی والیبال ایران را بگیرند. مربی جوان والیبال حالا با پیشنهاد محمد وکیلی سرمربی تیم نوجوانان و موافقت فدراسیون از امروز در اردوی تیم نوجوانان حاضر می‌شود.

خودش می‌گوید: «آقای داورزنی و وکیلی گفتند در مدتی که تیم ندارم کنار تیم نوجوانان باشم. من هم قبول کردم. چرا که کار با بازیکنان نوجوان را دوست دارم. امیدوارم کمک خوبی باشم.» به نظر خودش این بهترین فرصت است تا با استفاده از تجربیاتش با همکاری محمد وکیلی بازیکنان ششدانگی برای والیبال بسازد: «در تیم نوجوانان ما دنبال بازیکنان کامل هستیم. من می‌خواهم تجربیاتم در این سال‌ها را برای تربیت بازیکنان کامل به‌کار ببرم. تا بازیکنانی پخته تحویل تیم ملی داده شود.

بازیکنانی که وقتی به تیم ملی رسیدند با توانایی‌های خاص و فردی خود به تیم ملی کمک کنند. مثل شهرام محمودی که سرعت توپش را در بین بازیکنان دنیا نمی‌بینیم. بازیکنی با تکنیک و سرعت اسپک بالا و هوش زیاد باید بسازیم یا بازی خوانی سیدمحمد موسوی. باید روی نوجوانان کار کنیم تا از آنها در سنین 21ـ20 سالگی استفاده کنیم. نه سن 28ـ27 سالگی. مثل پاسور ایتالیا که در 19 سالگی به تیم ملی‌اش کمک می‌کند. یا بنیه که 21 سالگی برای لهستان بازی کرد. من همیشه اذیت می‌شوم که چرا بازیکنان ما نمی‌توانند بهترین جهان باشند. البته باید در سنین پایین با آنها کار شود تا خیلی زود به تیم ملی برسند.»