مربیان کوبایی، مرهمی بر دردهای بوکس

نتایج بوکس در مسابقه‌های مختلف هم نشان می‌دهد حال و روز این ورزش خوب نیست. زمانی که علیرضا استکی با تیمی ناآماده راهی چین شد، همان‌طور که انتظار می‌رفت دست خالی به کشور بازگشت. بعد از آن انصاری به کادر فنی اضافه شد، در حالی که قول داده بود سه سهمیه المپیک در آذربایجان می‌آورد، اما از نتایج چین هم ضعیف‌تر عمل کرد و باز هم خبری از سهمیه نشد. با از دست رفتن فرصت حضور سه بوکسور ایرانی در ونزوئلا، عملا بوکس ایران با تنها یک سهمیه (احسان روزبهانی) راهی المپیک ریو شد.

پس از آن هرگز تیم ملی نه اردویی داشت و نه برنامه‌ای. ظاهرا کار مربیان داخلی پس از نتیجه نگرفتن آنها روی رینگ به پایان رسیده بود. در واقع فدراسیون بوکس حداقل به هریک از آنها فرصتی داده بود که منجر به نتیجه نشد و تصمیم بر آن شد دوباره مربی خارجی هدایت تیم ملی بوکس را به عهده بگیرد.

اینک بوکسورهای تیم ملی منتظرند تا دو مربی کوبایی به ایران بیایند و در صورت توافق نهایی تمرینات تیم ملی هم آغاز شود. مربیانی که در نگاه تازه فدراسیون مرهم درد بوکس هستند و تمریناتی که ملی‌پوشانش باید خودشان را برای مسابقات آسیایی در خرداد سال آینده و البته بازی‌های آسیایی جاکارتا آماده کنند.