حقی: من چوب انتقادهایم را می‌خورم

پیگیر هستم تا بدانم چه کسی این خبر را سر زبان‌ها انداخته تا شکایت کنم. او حتی معتقد است در مسابقات قهرمانی کشور تست هم نداده: من در قهرمانی کشور اصلا تست نداده‌ام. در آنجا ششم شدم. آخرین بار هم 25 اردیبهشت در تروی آذربایجان تست دادم. تستی که uci گرفت، نه فدراسیون. بنابراین باید نتیجه اش هم روی سایت اتحادیه بین‌المللی دوچرخه‌سواری بیاید. دوچرخه‌سوار سابق ملی‌پوش همه این اتفاقات را پاپوش می‌داند و بس: بعد از این که من در رادیو مصاحبه کردم و گفتم آقای فلانی از دوپینگ دفاع می‌کند، حالا برایم پاپوش درست کرده‌اند. البته نمی‌گویم من پسر پیغمبرم. دوپینگ را بقال سرکوچه و سبزی فروش نمی‌کند. ورزشکار دوپینگ می‌کند. من اگر دوپینگ کرده باشم می‌گویم، اما همه این حرف‌ها تنها برای خراب کردن من است.

علیرضا حقی قضیه اعلام نکردن دوپینگش به خاطر خداحافظی را هم قبول ندارد: من بعد از تور چین هایلک در هیچ مسابقه‌ای شرکت نکردم. دو ماه پیش هم به خاطر مسائل مختلف و این که سنم رفته بالا گفتم خداحافظی می‌کنم تا دنبال کار و زندگی‌ام بروم. همین. او معتقد است همه این حرف‌ها از انتقاداتش به فدراسیون آب می‌خورد: در این دوره و زمانه اگر به به و چه چه کنی می‌گویند دمت گرم، اما وقتی انتقاد کنی بالاخره با هر ترفندی شده خفه‌ات می‌کنند. رکابزن با سابقه ملی‌پوش زبانش را بلای جانش می‌داند: من برای خودم متاسفم. این همه زحمت کشیدم و مدال‌های زیادی برای ایران گرفتم.

سال 2016 برنز من تنها مدال جاده ایران در آسیا بود. اگر دوپینگی بودم همانجا می‌گفتند. می‌دانم یک کارمند فدراسیون علیه من است. به خاطر زبانم صد نفر دشمن هستند. حقی با این که خودش را از این اتهام پاک می‌داند، تهدید هم می‌کند: طلا که پاک است چه منتش به خاک است. من که مشکلی ندارم. حالا هم با شنیدن این خبر شرایط خیلی بدی دارم. به خاطر این که الکی آدم را خراب می‌کنند. شک نکنید بخواهم غرق شوم همه را با خودم پایین می‌کشم، اما اگر ستاد ضددوپینگ یا uci دوپینگم را تایید کند، در رسانه‌ها از مردم ایران عذرخواهی می‌کنم.

او حالا به گفته خودش حتی از دوچرخه هم متنفر شده: من که قبلا اصلا از دوچرخه جدا نمی‌شدم و حتی آن را جلویم می‌گذاشتم و می‌خوابیدم، در این چند ماه سه بار هم سوارش نشده‌ام. دیگر حتی دوچرخه‌ام را نگاه هم نمی‌کنم.