هزینه دشمنی با ایران را بالا ببریم

در حالی که سخنگوی وزارت امورخارجه ، بحث حمله نظامی امریکا به ایران را یک بحث روانی و فاقد مبنای عقلانی معرفی کرده است اما برخی افراد سیاسی در داخل و خارج کشور و سیاستمداران شناخته شده منطقه ای

کد خبر: ۹۵۱۵۰

، به طرح دیدگاه های خود در این باره می پردازند و ضمن آنکه گزینه های مقابله به مثل جمهوری اسلامی ایران علیه اقدام نظامی امریکا را بسیار گسترده و متنوع می دانند ، به شکل ضمنی به این موضوع دامن می زنند و غیرمستقیم ، احتمال اقدام نظامی را جدی تر از میزانی معرفی می کنند که آصفی متعرض آن شده است . در داخل نیروهای سیاسی منتقد دولت نیز به احتمال حمله نظامی امریکا توجه بیشتری می شود و آنان نیز معتقدند امریکا هرگز از توسل به زور و حمله نظامی به ایران به عنوان یک گزینه احتمالی صرف نظر نمی کند و قرائن و شواهد نشان می دهد که این کشور با یک شیب ملایم درصدد زمینه سازی برای توسل به اقدام نظامی علیه جمهوری اسلامی ایران است . به باور این طیف از نیروهای سیاسی داخلی ، سیاست جدید جمهوری اسلامی بتدریج کفه دیپلماسی ایران را تضعیف و توافق جهانی در مورد انرژی هسته ای ایران را تسریع خواهد کرد و این ، همان زمینه مناسبی است که امریکا از آن بهره می گیرد و حمله به جمهوری اسلامی را در دستور کار خود قرار می دهد. در این باره ، توجه به این نکته ضروری است که امریکا برخلاف اروپا ، انگیزه قوی تری برای توسل به زور و مهار نظامی جمهوری اسلامی دارد و به همین دلیل درصدد ایجاد توافق با کشورهای چین و روسیه است که در ضمن آن ، جمهوری اسلامی به عنوان تهدید علیه امنیت جهانی ، قلمداد شود. شکل امنیتی پیدا کردن پرونده جمهوری اسلامی ، اوج اتفاقی است که مطابق نظر امریکاییان باید رخ دهد زیرا در آن صورت ، جنبه های حقوقی پرونده دیگر مورد توجه نخواهد بود بلکه جمهوری اسلامی به عنوان یک کشور ناقض پیمان های جهانی و تهدیدکننده صلح و امنیت بین المللی مستحق مجازات و تحریم و حتی برخورد نظامی معرفی خواهد شد. ایجاد این جنگ روانی نیز به عادی شدن مساله در سطح ملتها و دولتها می انجامد به گونه ای که برخی دولتها از جمله اروپاییان نیز بتدریج به صف همفکران و متحدان امریکا خواهند پیوست و اقدام احتمالی امریکا علیه ایران را توجیه و بتدریج با آن همراهی خواهند کرد. با این مقدمات ، توجه به چند نکته از سوی مسوولان ضروری است :
اولا ، از ایجاد یک تفاهم بین المللی علیه جمهوری اسلامی و تبدیل پرونده هسته ای ایران به یک مقوله امنیتی باید جلوگیری کنند و تمامی توان دیپلماتیک جمهوری اسلامی را برای ایجاد شکاف میان امریکا و متحدان وی و نیز روسیه و چین با واشنگتن به کار گیرند. هرگز نباید اجازه داد که بر سر پرونده هسته ای ایران میان امریکا با دیگر کشورهای مهم عضو شورای امنیت ، تفاهم ایجاد شود که در آن صورت کار ما سخت تر خواهد شد.
ثانیا ، باید در درون به تقویت همه جانبه توان ملی برای مقابله با حمله احتمالی دشمن پرداخت و اصلا این احتمال را کم ندانست . درست است که در شرایط کنونی ، واقعا احتمال حمله امریکا به ایران کم است و نباید با طرح برخی مطالب نگران کننده ، به جنگ روانی دشمن دامن زد اما مسوولان مربوط باید هر احتمال ولو کوچک را جدی بگیرند برای مقابله آماده باشند. آمادگی همه جانبه کشور برای مقابله ، هم دشمنان را در توسل به زور دچار تردید می کند و هم از همراهی دیگر کشورها با امریکا می کاهد و هم کشورهایی چون روسیه و چین را به مقاومت در مقابل فشارهای سیاسی کاخ سفید وا می دارد چرا که ممکن است برخی از این دولتها به گمان تسلیم شدن احتمالی ایران ، در تشدید برخی فشارها علیه ایران با امریکا همراهی کنند اما اگر احتمال وقوع یک جنگ تازه در منطقه زیاد شود ، آنها نیز از زمینه سازی برای یک تصمیم جمعی علیه جمهوری اسلامی خودداری خواهند کرد زیرا به ایجاد رخدادهای غیرقابل پیش بینی ، راضی نخواهند شد.